From 11f2bc6774e55480ac90d69d073d21d8b91c423d Mon Sep 17 00:00:00 2001 From: Cyryl Sochacki Date: Wed, 21 Oct 2026 20:47:28 +0200 Subject: [PATCH 1/2] Polish: the sentences added up to 1.98.0 (2858/2858) --- apps/web/src/lib/messages.pl.ts | 55 +++++++++++++++++++++++++++++---- 1 file changed, 49 insertions(+), 6 deletions(-) diff --git a/apps/web/src/lib/messages.pl.ts b/apps/web/src/lib/messages.pl.ts index df2dea15..45731488 100644 --- a/apps/web/src/lib/messages.pl.ts +++ b/apps/web/src/lib/messages.pl.ts @@ -95,6 +95,20 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "dashboard.continueWorkplane": "Wróć do płaszczyzny roboczej", "dashboard.sharedProjects": "Na serwerze", "dashboard.projects": "Projekty", + "dashboard.newFolderTitle": "Utwórz folder na projekty z tej przeglądarki", + "dashboard.folderTrailLabel": "Ścieżka do tego folderu", + "dashboard.parentFolderRoot": "Wróć do wszystkich projektów", + "dashboard.folderEmpty": "Pusty folder", + "dashboard.folderDesignsOne": "Folder · 1 projekt", + "dashboard.folderDesignsMany": "Folder · projekty: {count}", + "dashboard.folderDragHint": "Przeciągnij na inny folder, aby umieścić w nim ten folder", + "dashboard.dragHintServer": "Przeciągnij na folder albo na folder serwera, aby przenieść tam ten projekt", + "dashboard.folderEmptyTitle": "Ten folder jest jeszcze pusty", + "dashboard.folderEmptyHint": "Przeciągnij projekty na folder albo wybierz Przenieś do … w menu projektu. Nowy projekt utworzony tutaj trafi do tego folderu.", + "dashboard.moveToRoot": "Projekty (bez folderu)", + "dashboard.moveNoFolders": "Nie ma jeszcze żadnego folderu. Utwórz go przyciskiem Nowy folder.", + "dashboard.deleteFolderBodyRoot": "Usunąć folder {name}? Jego zawartość trafi na najwyższy poziom Twoich projektów. Żaden projekt nie zostanie usunięty.", + "dashboard.deleteFolderBodyIn": "Usunąć folder {name}? Jego zawartość trafi do folderu {parent}. Żaden projekt nie zostanie usunięty.", "dashboard.projectsVisibleOne": "1 w tej przeglądarce", "dashboard.projectsVisibleMany": "W tej przeglądarce: {count}", "dashboard.serverFolderCountOne": "1 projekt", @@ -123,7 +137,7 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "welcome.switchTitle": "Znasz Tinkercada?", "welcome.switchBody": "To od razu się odnajdziesz: przeciągasz kształty na płaszczyznę roboczą, grupujesz otwory, wyrównujesz, odbijasz lustrzanie, łączysz w zestawy, a przeciągnięcie z Alt robi kopię. Sterowanie jest celowo takie samo. Po prostu nie trafiasz już na ograniczenia, które tam przeszkadzały. A w Ustawienia → Wygląd jednym kliknięciem obszar roboczy wygląda też jak tam.", "welcome.gapTitle": "Co dodaje layerling", - "welcome.gap1": "Fazowanie i zaokrąglanie krawędzi, które można w każdej chwili cofnąć lub zmienić, na dokładnej geometrii CAD aż do pliku STEP.", + "welcome.gap1": "Fazowanie i zaokrąglanie krawędzi, także zaokrąglenie z promieniem zmieniającym się wzdłuż krawędzi, które można w każdej chwili cofnąć lub zmienić, na dokładnej geometrii CAD aż do pliku STEP.", "welcome.gap2": "Wydrążanie brył (równa grubość ścianki) i dzielenie ich płaszczyzną, także ukośną.", "welcome.gap3": "Szkice z dokładnymi wymiarami i zaokrąglonymi narożnikami, które wyciągasz w bryły, obracasz wokół osi albo prowadzisz po krzywych.", "welcome.gap4": "Gwinty: śruby, nakrętki, pręty gwintowane i otwory gwintowane, metryczne, UNC/UNF i Whitworth.", @@ -149,9 +163,9 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "welcome.moreSplitTitle": "Dzielenie", "welcome.moreSplitBody": "przetnij bryłę lub otwór na dwie części płaszczyzną, którą przesuwasz i pochylasz do cięcia pod kątem. Przydaje się przy częściach za dużych na stół drukarki.", "welcome.moreSketchTitle": "Szkice", - "welcome.moreSketchBody": "rysuj kontury, wyginaj dowolny prosty bok (dwuklik na bryle znów otwiera jej szkic), wpisuj długość i kąt linii podczas rysowania („50<30”) albo przyciągaj co 15°, ustawiaj linie na dokładną długość i narożniki na dokładny kąt, zaokrąglaj lub fazuj narożniki, rysuj linie konstrukcyjne, do których przyciągają się punkty, a potem wyciągaj szkice lub obracaj je wokół osi. Możesz też zbudować samą linię o zadanej szerokości, jako ramkę lub pasek.", + "welcome.moreSketchBody": "rysuj kontury, prowadź prawdziwy łuk przez trzy punkty, wyginaj dowolny prosty bok (dwuklik na bryle znów otwiera jej szkic), wpisuj długość i kąt linii podczas rysowania („50<30”) albo przyciągaj co 15°, ustawiaj linie na dokładną długość i narożniki na dokładny kąt, zaokrąglaj lub fazuj narożniki, odbijaj zaznaczenie względem osi albo linii, rysuj linie konstrukcyjne, do których przyciągają się punkty, a potem wyciągaj szkice lub obracaj je wokół osi. Możesz też zbudować samą linię o zadanej szerokości, jako ramkę lub pasek.", "welcome.moreLibraryTitle": "Biblioteka kształtów", - "welcome.moreLibraryBody": "gwinty (metryczne, UNC/UNF i rurowe G), śruby i nakrętki, koła zębate, wieńce zębate i zębatki z zębami ewolwentowymi lub okrągłymi, które się zazębiają, sprężyny, gięte rury, przejścia (lofty) od jednego konturu do drugiego, także skręcone lub pochylone, kapsuły z jednym węższym końcem, tekst (także wygięty po łuku, Twoimi czcionkami, arabski i hebrajski od prawej do lewej, jako kontur, sylwetka lub warstwowo jako plakietka z imieniem do druku wielokolorowego, z otworem na brelok i zaokrąglonymi krawędziami liter; ikona SVG także jako warstwowa plakietka), zawiasy drukowane w całości, pojemniki i podstawki Gridfinity, radełkowane uchwyty (proste, krzyżowe lub okrągłe), połączenia na jaskółczy ogon, otwory łezkowe do poziomych otworów, pogłębienia walcowe i stożkowe pod łby śrub i więcej. Wszystko można później zmienić. Bryły potrzebne raz za razem zapisujesz jako własne kształty, w przeglądarce lub na własnym serwerze, i wstawiasz do dowolnego projektu jednym kliknięciem.", + "welcome.moreLibraryBody": "gwinty (metryczne, UNC/UNF i rurowe G), śruby i nakrętki, koła zębate, wieńce zębate i zębatki z zębami ewolwentowymi lub okrągłymi, które się zazębiają, sprężyny, gięte rury, przejścia (lofty) od jednego konturu do drugiego, także skręcone lub pochylone, kapsuły z jednym węższym końcem, tekst (z ustawianym odstępem między literami, także wygięty po łuku, Twoimi czcionkami, arabski i hebrajski od prawej do lewej, jako kontur, sylwetka lub warstwowo jako plakietka z imieniem do druku wielokolorowego, z otworem na brelok, z boku albo w dowolnym miejscu, i zaokrąglonymi krawędziami liter; ikona SVG także jako warstwowa plakietka), kody QR z tekstu lub adresu WWW (osobno, wypukłe na płytce albo grawerowane), zawiasy drukowane w całości, pojemniki Gridfinity (także z przegródkami) i podstawki, radełkowane uchwyty (proste, krzyżowe lub okrągłe), połączenia na jaskółczy ogon, otwory łezkowe do poziomych otworów, pogłębienia walcowe, stożkowe i podwójne stożkowe pod łby śrub i więcej. Wszystko można później zmienić. Bryły potrzebne raz za razem zapisujesz jako własne kształty, w przeglądarce lub na własnym serwerze, i wstawiasz do dowolnego projektu jednym kliknięciem.", "welcome.morePatternTitle": "Szyki", "welcome.morePatternBody": "powtórz kształt n razy w rzędzie lub po okręgu, np. na siatki otworów lub wieńce zębate. Możesz też skalować kilka części naraz o podany procent.", "welcome.moreBundleTitle": "Zestawy", @@ -179,7 +193,7 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "welcome.morePrintersTitle": "Gotowe do druku", "welcome.morePrintersBody": "około 220 drukarek z ich stołami. layerling ostrzega, gdy coś wystaje poza stół lub jest za wysokie, zaznacza nawisy wymagające podpór i przy eksporcie szacuje wagę i zużycie filamentu.", "welcome.moreImportTitle": "Import", - "welcome.moreImportBody": "STL, OBJ i 3MF z kolorami, STEP i SVG, a także obrazy jako odniesienie, oraz części z innych projektów layerling prosto do otwartego. SVG trafia jako szkic: jako powierzchnia, obrys na zewnątrz lub do środka, albo sylwetka bez otworów, np. na foremkę do ciastek. Wzór lub napis SVG można owinąć wokół walca, wypukły lub wygrawerowany.", + "welcome.moreImportBody": "STL, OBJ i 3MF z kolorami, STEP i SVG, a także obrazy jako odniesienie, oraz części z innych projektów layerling prosto do otwartego. SVG trafia jako szkic: jako powierzchnia, obrys na zewnątrz lub do środka, albo sylwetka bez otworów, np. na foremkę do ciastek, a po przełączeniu na Obróć szkic staje się okrągłą bryłą, np. wazonem. Wzór lub napis SVG można owinąć wokół walca, wypukły lub wygrawerowany.", "installHint.title": "Zainstaluj layerling jako aplikację", "installHint.body": "Jako aplikacja layerling uruchamia się szybciej, działa bez internetu, ma własną ikonę i okno i nie trzeba go za każdym razem pobierać od nowa. Niczego nie tracisz: Twoje projekty zostają, jak są, a layerling nadal informuje, gdy pojawi się nowa wersja.", "installHint.install": "Zainstaluj teraz", @@ -703,7 +717,7 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "guide.sketchFinish.edit": "„Edytuj szkic” na bryle albo dwuklik na niej przenosi Cię tutaj z powrotem. Obróbki krawędzi wykonane na niej przepadają, bo krawędzie powstają od nowa.", "guide.group.files": "Zapisywanie i udostępnianie", "guide.files.autosave": "Projekty i eksporty są liczone i zapisywane w 100% lokalnie w Twojej przeglądarce. Bez konta, nic nie jest wysyłane.", - "guide.files.project": "LYL to własny format projektów layerling: cały projekt razem z historią w jednym pliku. W Eksporcie wybierasz nazwę pliku i ile kroków cofania ma trafić do pliku, aż do Brak, żeby udostępnić projekt bez historii. W Chrome i Edge sam wybierasz folder, a Ctrl+S zapisuje ponownie do tego pliku. Inne przeglądarki go pobierają. Starsze pliki .skf nadal się otwierają.", + "guide.files.project": "LYL to własny format projektów layerling: cały projekt razem z historią w jednym pliku. W Eksporcie wybierasz nazwę pliku i ile kroków cofania ma trafić do pliku, aż do Brak, żeby udostępnić projekt bez historii. W Chrome i Edge sam wybierasz folder, a Ctrl+S zapisuje ponownie do tego pliku. Inne przeglądarki go pobierają. Starsze pliki .skf nadal się otwierają. W zainstalowanej aplikacji (Chrome lub Edge) dwuklik na pliku .lyl w menedżerze plików otwiera go w layerling.", "guide.files.export": "STL, 3MF i OBJ dla slicera (3MF i OBJ z kolorami), STEP dla pełnego programu CAD, SVG dla płaskich konturów. Ukryte części są pomijane. Okno Materiał pokazuje objętość, wagę i metry filamentu, liczone jak dla pełnej bryły. PNG zapisuje obraz widoku, na życzenie z przezroczystym tłem.", "guide.files.import": "STL, OBJ, 3MF, STEP i SVG można importować i budować wokół nich, a obraz (PNG lub JPG) zostaje obrysowany konturem o szerokości 50 mm. Kolorowy OBJ lub 3MF trafia jako jedna bryła na kolor, 3MF z kilkoma obiektami jako jedna bryła na obiekt. Do OBJ zaznacz razem z nim jego plik .mtl albo ZIP z Tinkercada. Siatkę z bardzo dużą liczbą trójkątów odchudzisz opcją „Uprość siatkę” w sekcji Modyfikuj, z widokiem przed i po. Ile trójkątów obsługuje jeszcze cięcie i grupowanie, ustawisz w ustawieniach obszaru roboczego.", "guide.files.bugReport": "„Zgłoś błąd” w stopce na dole zapisuje ZIP z projektem jako .lyl i tekstem z wersją, przeglądarką i ostatnimi komunikatami, do dołączenia na forum lub na GitHubie.", @@ -1321,7 +1335,7 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "status.exportOnlyHidden": "Wszystkie części do eksportu są ukryte. Pokaż je, aby je wyeksportować.", "status.exportFailed": "Nie udało się wyeksportować {label}", "status.exportFileFailed": "Nie udało się zapisać do {name}. Plik może być otwarty w innym programie. Następny eksport STL znów zapyta o plik.", - "status.stlSavedToFile": "Zapisano STL do {name}. Kolejne eksporty STL tego projektu też trafią do tego pliku. Zapisz jako w oknie eksportu wybiera inny.", + "status.stlSavedToFile": "Zapisano STL do {name}. Kolejne eksporty STL tego projektu nadpiszą ten plik, chyba że użyjesz Zapisz jako w oknie eksportu.", "status.exportUnioned": "Zapisano jako {label}, scalone nakładające się bryły: {count}", "status.exportUnionFailed": "Nie udało się scalić nakładających się brył, są w pliku osobno", "status.exportSplinters": "Nie zapisano w pliku: {count} drobnych luźnych kawałków pozostawionych przez cięcie.", @@ -1501,6 +1515,7 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "contextMenu.lock": "Zablokuj", "contextMenu.unlock": "Odblokuj", "contextMenu.drop": "Opuść na płaszczyznę roboczą", + "contextMenu.carry": "Odłóż na ścianę", "contextMenu.simplify": "Uprość siatkę…", "contextMenu.markCenter": "Zaznacz środek", "contextMenu.markCorners": "Zaznacz narożniki", @@ -1732,6 +1747,8 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "prop.sketchFill.inside": "Obrys do wewnątrz", "prop.sketchFill.center": "Obrys na środku", "prop.sketchFill.grow": "Szerszy", + "prop.sketchFill.shrink": "Węższy", + "prop.sketchFill.shrinkHint": "Wypełniony kształt z krawędzią przesuniętą dookoła do środka o szerokość linii: szczelina pasowania albo wewnętrzna ścianka wycięta z tego samego szkicu.", "prop.sketchFill.growHint": "Wypełniony kształt poszerzony dookoła o szerokość linii, czyli warstwa bazowa pod tekst lub logo do druku wielokolorowego.", "nameTag.title": "Plakietka z imieniem", "nameTag.defaultText": "Imię", @@ -1765,6 +1782,11 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "nameTag.keyringAlong": "Położenie wzdłuż boku", "nameTag.keyringAlongHint": "Przesuwa uszko w górę lub w dół wzdłuż jego boku, na przykład do litery, która wystaje dalej. 0 to środek.", "nameTag.keyringAlongHintTop": "Przesuwa uszko w lewo lub w prawo wzdłuż górnego boku. 0 to środek.", + "nameTag.side.free": "Dowolna", + "nameTag.side.freeHint": "Umieszcza otwór na kółko do kluczy na osobnym występie obok plakietki: przesuń go i obróć jak każdy kształt, a potem przytwierdź do plakietki tam, gdzie stoi.", + "nameTag.keyringTab": "Występ na kółko do kluczy", + "nameTag.keyringTabFix": "Przytwierdź do plakietki", + "nameTag.keyringTabFixHint": "Robi z występu część najbliższej plakietki, tam, gdzie teraz stoi: otwór przechodzi przez każdą warstwę, a występ zostaje przy plakietce, gdy zmieniasz napis albo rozmiar. „Dowolna” znów go wyodrębnia.", "nameTag.letters": "Litery", "nameTag.makeTags": "Utwórz plakietki: {count}", "nameTag.makeTagsOne": "Utwórz 1 plakietkę", @@ -1858,6 +1880,9 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "textLayers.namesPlaceholder": "Anna\nBartek\nKasia", "status.textLayered": "Tekst podzielony na warstwy: {count}", "status.textLayersUpdated": "Warstwy zaktualizowane", + "status.keyringTabMade": "Obok plakietki stoi osobny występ na kółko do kluczy: przesuń go i obróć na miejsce jak każdy kształt, a potem naciśnij „Przytwierdź do plakietki” w jego panelu.", + "status.keyringTabFixed": "Występ na kółko do kluczy jest teraz częścią plakietki, tam, gdzie go postawiłeś.", + "status.keyringTabNoTag": "Nie ma plakietki z imieniem ani z ikoną, do której można przytwierdzić występ.", "status.textTagsMade": "Utworzone plakietki: {count}", "status.mcpTextLayered": "MCP zbudował tekst z warstw: {count}", "status.mcpTextTagsMade": "MCP utworzył plakietki: {count}", @@ -1922,6 +1947,8 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "prop.font": "Czcionka", "prop.text": "Tekst", "prop.textCurved": "Na łuku", + "prop.textSpacing": "Odstęp między literami (%)", + "prop.textSpacingHint": "Odstęp między literami ponad własny odstęp czcionki, w procentach wielkości liter. Poniżej 0 ciaśniej. Litery zachowują rozmiar, a ramka podąża za nimi.", "prop.textStretch": "Rozciągnij litery do ramki", "prop.textRadius": "Promień łuku", "prop.textInward": "Wzdłuż dołu", @@ -2061,6 +2088,7 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "prop.screwHoleShaft": "Średnica trzpienia", "prop.screwHoleHeadDepth": "Głębokość łba", "prop.screwHoleAngle": "Kąt stożka", + "prop.screwHoleBothSides": "Z obu stron", "prop.screwHoleLength": "Długość całkowita", "prop.teardropDiameter": "Średnica (część okrągła)", "prop.teardropLength": "Długość otworu", @@ -2266,6 +2294,7 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "sketch.strokeAlign.inside": "Do wewnątrz", "sketch.strokeAlign.outside": "Na zewnątrz", "sketch.strokeAlign.grow": "Szerszy", + "sketch.strokeAlign.shrink": "Węższy", "sketch.strokeAlignHint": "Tylko dla zamkniętych konturów. Otwarta linia jest zawsze na środku.", "sketch.strokeJoin": "Narożniki", "sketch.strokeJoin.miter": "Ostre", @@ -2414,6 +2443,10 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "sketch.makeConstructionHint": "Zmień tę linię w konstrukcyjną: przerywaną, niebędącą częścią bryły", "sketch.makeSolid": "Zmień w linię", "sketch.makeSolidHint": "Zmień tę linię konstrukcyjną z powrotem w zwykłą linię, część konturu", + "sketch.fromMiddle": "Linia od środka", + "sketch.fromMiddleHint": "Rysuj linie od środka: najpierw kliknij środek, potem przeciągnij na zewnątrz. Linia biegnie na tę samą długość w obie strony", + "status.sketchFromMiddleOn": "Linia od środka: kliknij środek, potem koniec. Linia biegnie na tę samą długość w drugą stronę", + "status.sketchFromMiddleOff": "Linia od środka wyłączona: linie znów biegną od pierwszego punktu do następnego", "status.sketchConstructionOn": "Linie konstrukcyjne: nowe linie są konstrukcyjne", "status.sketchConstructionOff": "Linie konstrukcyjne wyłączone: nowe linie znów należą do konturu", "status.sketchMadeConstruction": "Linia zmieniona w konstrukcyjną", @@ -2574,6 +2607,13 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "edge.selectAtLeastOne": "Zaznacz co najmniej jedną podświetloną krawędź.", "edge.emptyResult": "Jądro CAD zwróciło pustą obróbkę krawędzi.", "edge.radius": "Promień", + "edge.variableRadius": "Zmienny promień", + "edge.variableRadiusHint": "Promień zmienia się równomiernie wzdłuż krawędzi, od początku do końca. Działa na jednej krawędzi naraz.", + "edge.radiusStart": "Promień na początku", + "edge.radiusEnd": "Promień na końcu", + "edge.swapEnds": "Zamień końce", + "edge.swapEndsHint": "Przenosi większy promień na drugi koniec krawędzi.", + "edge.variableOneEdge": "Zmienny promień działa na jednej krawędzi naraz. Wybierz tylko jedną krawędź.", "edge.distance": "Odległość", "edge.angle": "Kąt", "edge.sharpThreshold": "Próg ostrej krawędzi", @@ -2847,6 +2887,9 @@ export const MESSAGES_PL: Partial> = { "notice.oneBackupAtATime": "Otwórz kopię zapasową osobno, bez innych plików", "notice.oneLylAtATime": "Otwieraj jeden plik projektu naraz. Geometrię STL, OBJ, STEP i SVG importuj osobno", "notice.importedDesignName": "Zaimportowany projekt (pliki: {count})", + "notice.folderDeleted": "Usunięto folder {name}, a jego zawartość przeniesiono poziom wyżej.", + "notice.movedToFolder": "Przeniesiono {name} do folderu {folder}.", + "notice.movedToRoot": "Przeniesiono {name} na najwyższy poziom.", "notice.importing": "Importowanie {index} z {total}: {name}", "notice.importProjectFailed": "Nie udało się utworzyć projektu dla zaimportowanych plików", }; From 4037188c023bacdfaf9dd80a8451ba223aeb795e Mon Sep 17 00:00:00 2001 From: Cyryl Sochacki Date: Wed, 21 Oct 2026 20:54:57 +0200 Subject: [PATCH 2/2] Polish guide: brought up to date with 1.98.0 --- docs/guide/pl/02-view-and-workplane.md | 98 ++++++++++++++++++++--- docs/guide/pl/03-shapes.md | 26 ++++-- docs/guide/pl/04-select-and-arrange.md | 4 +- docs/guide/pl/05-solids-and-holes.md | 6 +- docs/guide/pl/06-edges-and-hollowing.md | 3 +- docs/guide/pl/07-sketches.md | 10 ++- docs/guide/pl/08-text.md | 12 +-- docs/guide/pl/09-threads-and-mechanics.md | 4 +- docs/guide/pl/10-measuring-and-notes.md | 8 +- docs/guide/pl/11-printing.md | 2 + docs/guide/pl/12-files-and-saving.md | 11 +++ docs/guide/pl/13-shortcuts.md | 2 +- docs/guide/pl/15-offline-and-install.md | 2 + docs/guide/pl/17-tablet-and-touch.md | 2 + 14 files changed, 148 insertions(+), 42 deletions(-) diff --git a/docs/guide/pl/02-view-and-workplane.md b/docs/guide/pl/02-view-and-workplane.md index 9307b2f2..1e2e91c4 100644 --- a/docs/guide/pl/02-view-and-workplane.md +++ b/docs/guide/pl/02-view-and-workplane.md @@ -13,9 +13,9 @@ Myszą: | klikasz prawym przyciskiem | na bryle menu z najczęstszymi poleceniami: duplikuj, otwór lub bryła, grupuj, ukryj, zablokuj, usuń i inne; na pustym miejscu Wklej i Zaznacz wszystko | | przeciągasz środkowym przyciskiem | przesuwasz widok | | kręcisz kółkiem myszy | przybliżasz i oddalasz | -| trzymasz [[Ctrl]] / [[Cmd]] i przeciągasz lewym przyciskiem | też przesuwasz widok | +| trzymasz [[Ctrl]] / [[Cmd]] i przeciągasz lewym przyciskiem | też przesuwasz widok (na touchpadzie MacBooka: przytrzymaj [[Cmd]], dociśnij i przeciągnij) | -Szybkość przybliżania kółkiem ustawia {{ui:workspace.zoomSpeed}} w ustawieniach, w sekcji {{ui:workspace.appearance}}: suwak od 1 do 14, na początek 5. Powyżej 10 przyspiesza już tylko kółko. Jeden ząbek kółka myszy przybliża tak samo w każdej przeglądarce, a touchpad przybliża zależnie od tego, jak daleko przesuniesz palce. +Szybkość przybliżania kółkiem ustawia {{ui:workspace.zoomSpeed}} w ustawieniach, w sekcji {{ui:workspace.appearance}}: suwak od 1 do 14, na początek 5. Ustawia on tylko kółko i touchpad: przyciski oraz klawisze [[+]] i [[−]] zawsze przybliżają tymi samymi małymi krokami. Jeden ząbek kółka myszy przybliża tak samo w każdej przeglądarce, a touchpad przybliża zależnie od tego, jak daleko przesuniesz palce. Na tablecie lub telefonie dwa palce przybliżają (rozsuwanie i ściąganie) i przesuwają widok (przesuwanie razem). Jeden palec na pustym miejscu obraca widok, a stuknięcie tam czyści zaznaczenie. Na kształcie lub uchwycie palec działa na projekt, tak jak lewy przycisk myszy. Aby obracać widok palcem, który zaczyna ruch także na kształcie, włącz {{ui:camera.touchRotate}} na pasku kamery. Ten przełącznik pojawia się na urządzeniach z ekranem dotykowym. @@ -85,29 +85,103 @@ Dopóki płaszczyzna robocza leży na ścianie, obok {{ui:camera.placeWorkplane} Siatka pokazuje rozmiar płyty. W prawym dolnym rogu jest **krok przyciągania**: przesuwanie i skalowanie przyciągają się co tyle, na przykład co 1 mm. Zmniejsz go do precyzyjnej pracy, zwiększ do zgrubnego rozmieszczania. {{ui:editor.tool.snapToGrid}} na wstążce przesuwa potem zaznaczone kształty na najbliższe przecięcie siatki. Podczas przesuwania kształty przyciągają się też do innych kształtów, zobacz [Zaznaczanie i rozmieszczanie](chapter:select-and-arrange). -W sekcji {{ui:workspace.measurement}} w ustawieniach wybierasz {{ui:workspace.units}}. Przy {{ui:units.imperial}} layerling pokazuje każdy wymiar w calach: na kształcie, w panelu właściwości, w narzędziu Zmierz i na linijce. Siatka przyciągania oferuje wtedy kroki od 1/64 do 1 cala, a siatka na płycie jest rysowana w calach (od 1/8 do 1 cala, domyślnie 1/4 cala) z mocniejszą linią co pełny cal. W {{ui:workspace.inchFormat}} wybierasz, czy cale mają się pokazywać jako ułamki, jak w Tinkercadzie (1 5/8, zaokrąglone do 1/64 cala), czy jako liczby dziesiętne (1.625) z tyloma miejscami po przecinku, ile ustawiono w {{ui:workspace.accuracy}}. Wpisać możesz jedno i drugie, także „1 5/8”. Szybko przełączysz się między milimetrami a calami małym przełącznikiem **mm | in** obok {{ui:inspector.snapGrid}} na dole okna właściwości: dla tego projektu zmienia jednostkę, siatkę płyty i krok przyciągania tak jak ustawienia. +> **Wskazówka:** Gdy dokładnie dopasowujesz części, przestań obracać widok. Klawiszami cyfr przejdź do widoku na wprost z góry albo z przodu i naciśnij [[O]], aby włączyć płaski widok. Wtedy od razu widać, czy dwie krawędzie naprawdę są na równo. -W {{ui:workspace.customSnapGrids}} w tym samym miejscu dodajesz własne kroki przyciągania: nazwę i rozmiar w milimetrach, na przykład „Raster 2,54 mm” dla rozstawu wyprowadzeń układów DIP, listew goldpin i otworów płytek uniwersalnych albo „MX Key Unit” z 19,05 mm dla rozstawu klawiszy klawiatury. Menu kroku przyciągania oferuje wtedy tę miarę w całości, w połowie i w ćwiartce (1 ×, ½ × i ¼ ×), więc kształty da się przesuwać o cały raster, pół albo ćwierć rastra. Jeśli chcesz tylko samą miarę, odznacz obok {{ui:workspace.customSnapGridParts}}, a menu będzie miało tylko ten jeden krok. Własne kroki zapisują się z projektem i przechodzą dalej przez {{ui:workspace.makeDefault}}. +### Okno ustawień -Rozmiar, szerokość oczek siatki i kolor płyty zmieniasz w ustawieniach (koło zębate na wstążce). Sekcje to {{ui:workspace.appearance}}, {{ui:workspace.measurement}}, {{ui:workspace.workplane}}, {{ui:workspace.shapeDefaults}} i {{ui:workspace.history}}. W sekcji {{ui:workspace.appearance}} są przełączniki takie jak {{ui:workspace.startInPerspective}} i {{ui:workspace.showShadows}}, a w sekcji {{ui:workspace.workplane}} {{ui:workspace.showGrid}}. Kolory obszaru roboczego też ustawiasz w sekcji {{ui:workspace.appearance}}: {{ui:workspace.backgroundColor}} i {{ui:workspace.surfaceColor}} dla motywu jasnego (motywy ciemne mają własne), obok koloru siatki w sekcji {{ui:workspace.workplane}}. Tam też wybierasz, czy ciemniejsza linia siatki ma wypadać co 5, czy co 10 oczek ({{ui:workspace.gridMajorEvery}}), i nadajesz jej własny kolor przez {{ui:workspace.gridMajorColor}}. Ten kolor przyjmuje też krzyż środka i obrzeże płyty. Każda linia siatki grubieje przy przybliżaniu, jak w Tinkercadzie, i pozostaje widoczna przy oddalaniu. Jeśli to dla Ciebie za dużo, wyłącz {{ui:workspace.gridLinesGrow}}, a linie zostaną szerokie na jeden piksel przy każdym przybliżeniu, jak w szkicu. W polu koloru [[Enter]] przyjmuje wpisaną wartość szesnastkową. {{ui:workspace.edgeLines}} rysuje obrys na każdej bryle w kolorze {{ui:workspace.edgeColor}} (na początek czarnym, jak w Tinkercadzie). Pomaga, gdy ciemne kolory zlewają się ze sobą. Domyślnie jest wyłączone, a bardzo duże zaimportowane siatki są pomijane. Siatka zawsze przechodzi przez początek układu, więc mocniejsze linie leżą na osiach niezależnie od wymiarów płyty. Jeśli siatka zniknęła, na przykład dlatego, że kolor ustawiono na kolor płyty, {{ui:workspace.resetGrid}} na końcu obszaru {{ui:workspace.workplane}} przywraca widoczność, kolory, odstęp i grubość linii do standardu, tutaj i w ustawieniach zapisanych przyciskiem {{ui:workspace.makeDefault}}. +Koło zębate na wstążce ({{ui:editor.workspaceSettings}}) otwiera ustawienia. Po lewej jest pięć sekcji: {{ui:workspace.appearance}}, {{ui:workspace.measurement}}, {{ui:workspace.workplane}}, {{ui:workspace.shapeDefaults}} i {{ui:workspace.history}}. Każda zmiana działa od razu. {{ui:workspace.makeDefault}} na dole zapisuje bieżące ustawienia jako domyślne, żeby nowy projekt z nimi zaczynał, a {{ui:workspace.close}} w prawym górnym rogu zamyka okno. Ta część omawia ustawienia po kolei. -{{ui:workspace.strongHoles}} rysuje otwory ciemniejszą szarością, mniej przezroczyście i z ciemną linią dookoła. Pomaga, gdy otwór trudno znaleźć wśród przezroczystych brył. W przeciwieństwie do linii krawędzi pozostaje włączone w trybie szybkim. +### Wygląd: motyw, pasek narzędzi i kostka widoku -{{ui:workspace.showAxes}} (domyślnie włączone) rysuje trzy strzałki w lewym tylnym narożniku płyty: **X** na czerwono w prawo, **Y** na zielono do tyłu i **Z** na niebiesko w górę, tak jak liczą pola pozycji. To reguła prawej dłoni, której używają też Tinkercad, programy CAD i slicery. Gdy płaszczyzna robocza leży na ścianie, strzałki podążają za nią. Jeśli przeszkadzają, wyłącz je tutaj. +{{ui:workspace.theme}} ustawia kolory całego programu: {{ui:workspace.themeSystem}} podąża za komputerem, pozostałe to {{ui:workspace.themeLight}}, {{ui:workspace.themeDark}} i {{ui:workspace.themeGraphite}}. Możesz go też zmienić w prawym górnym rogu edytora. + +{{ui:workspace.toolbarSize}} zmniejsza lub powiększa przyciski wstążki na górze, jej menu kształtów, sterowanie kamerą po lewej i panel właściwości po prawej: {{ui:workspace.toolbarSizeSmall}}, {{ui:workspace.toolbarSizeMedium}} (jak zawsze) albo {{ui:workspace.toolbarSizeLarge}}. Mały zostawia na laptopie więcej miejsca na płaszczyznę roboczą, duży łatwiej trafić na dużym ekranie albo palcem. Przy dużych przyciskach grupy wstążki przechodzą do drugiego rzędu, gdy okno jest dla nich za wąskie. Rozmiar zapamiętuje ta przeglądarka i obowiązuje on w każdym projekcie. + +{{ui:workspace.viewCubePosition}} przenosi kostkę widoku w inny róg obszaru roboczego: {{ui:workspace.viewCubePositionTopLeft}} (jak zawsze), {{ui:workspace.viewCubePositionTopRight}}, {{ui:workspace.viewCubePositionBottomLeft}} albo {{ui:workspace.viewCubePositionBottomRight}}. W każdym rogu poza lewym górnym sterowanie kamerą przesuwa się w górę, na miejsce zwolnione przez kostkę. W prawym dolnym rogu kostka stoi tuż nad przełącznikiem {{ui:inspector.snapGrid}}. Dopóki po prawej są otwarte właściwości kształtu, kostka po prawej stronie odsuwa się na lewo od nich. Róg zapamiętuje ta przeglądarka i obowiązuje on w każdym projekcie. W wąskim oknie, na przykład na telefonie, ustawienie jest ukryte, a kostka zostaje w lewym górnym rogu. -Dwa suwaki w sekcji {{ui:workspace.appearance}} ustawiają oświetlenie brył. {{ui:workspace.shadowStrength}} określa, jak ciemne są rzucane cienie, a {{ui:workspace.shadeContrast}} przenosi światło z równomiernego światła otoczenia na światło główne: w stronę „wyrazisty” zacienione boki ciemnieją, a cienie są lepiej widoczne, w stronę „łagodny” wszystko robi się bardziej płaskie. Na górnym końcu kontrast jest bardzo mocny, więc zacienione boki i cienie robią się naprawdę ciemne. {{ui:workspace.shadowSoftness}} zmiękcza krawędzie cieni zamiast zostawiać je ostre. {{ui:workspace.lightAzimuth}} obraca światło główne wokół płyty (0° od przodu, 90° z prawej), a {{ui:workspace.lightElevation}} je podnosi. Przy 90° stoi ono prosto nad płytą, jak w Tinkercadzie, a cienie padają dokładnie pod bryłami. {{ui:workspace.lightReset}} przywraca wszystko. {{ui:workspace.classicLook}} ustawia obszar roboczy tak, jak pokazuje go Tinkercad: białe podłoże, bladoniebieska siatka milimetrowa z ciemniejszą linią co centymetr, czarne linie krawędzi, światło z góry z miękkimi cieniami. Każdą wartość możesz potem dalej zmieniać osobno. Wszystkie zaczynają tak, jak layerling wyglądał zawsze, a to, co Ci odpowiada, zależy od monitora. Widok szkicu ma własne kolory: {{ui:workspace.sketchBackground}} dla okna wokół arkusza, {{ui:workspace.sketchPlateColor}} dla arkusza pod siatką oraz {{ui:workspace.sketchGridColor}}, wszystkie dla motywu jasnego. {{ui:workspace.sketchMatch}} przejmuje jednym kliknięciem trzy kolory obszaru roboczego. +### Wygląd: tryb szybki + +{{ui:workspace.fastMode}} jest dla wolniejszych komputerów. Wyłącza cienie, linie krawędzi na wszystkich bryłach i bezwładność kamery, a widok rysuje tylko w rozdzielczości ekranu. Twoje własne ustawienia zostają zachowane na później, a przełączniki, które nadpisuje, pokazują {{ui:workspace.offInFastMode}}, dopóki jest włączony. Więcej o tym, co pomaga na wolnym komputerze, jest niżej w części „Gdy layerling działa wolno”. + +### Wygląd: kolory obszaru roboczego i szkicu + +Kolory obszaru roboczego ustawiasz w sekcji {{ui:workspace.appearance}}: {{ui:workspace.backgroundColor}} i {{ui:workspace.surfaceColor}} dla motywu jasnego (motywy ciemne mają własne), obok koloru siatki w sekcji {{ui:workspace.workplane}}. Każdy kolor to przycisk, który go pokazuje. Kliknięcie otwiera małe okno z polem koloru, rzędem gotowych kolorów, polem na wartość szesnastkową i strzałką, która przywraca kolor, z jakim layerling zaczynał. [[Enter]] przyjmuje wpisaną wartość szesnastkową, podobnie jak kliknięcie poza oknem. + +Widok szkicu ma własne kolory: {{ui:workspace.sketchBackground}} dla okna wokół arkusza, {{ui:workspace.sketchPlateColor}} dla arkusza pod siatką oraz {{ui:workspace.sketchGridColor}}, wszystkie dla motywu jasnego. {{ui:workspace.sketchMatch}} przejmuje jednym kliknięciem trzy kolory obszaru roboczego. + +{{ui:workspace.classicLook}} ustawia obszar roboczy tak, jak pokazuje go Tinkercad: białe podłoże, bladoniebieska siatka milimetrowa z ciemniejszą linią co centymetr, czarne linie krawędzi, światło z góry z miękkimi cieniami. Każdą wartość możesz potem dalej zmieniać osobno. Wszystkie zaczynają tak, jak layerling wyglądał zawsze, a to, co Ci odpowiada, zależy od monitora. ![Ustawienia w sekcji Wygląd: kolory tła i płaszczyzny roboczej dla motywu jasnego oraz przełącznik linii krawędzi na wszystkich bryłach.](shot:settings-appearance) +![Edytor w ciemnym motywie kolorów. Motyw ustawiasz w prawym górnym rogu: systemowy, jasny, ciemny albo grafitowy.](shot:editor-dark) + +### Wygląd: strzałki osi i linie krawędzi + +{{ui:workspace.showAxes}} (domyślnie włączone) rysuje trzy strzałki w lewym tylnym narożniku płyty: **X** na czerwono w prawo, **Y** na zielono do tyłu i **Z** na niebiesko w górę, tak jak liczą pola pozycji. To reguła prawej dłoni, której używają też Tinkercad, programy CAD i slicery. Gdy płaszczyzna robocza leży na ścianie, strzałki podążają za nią. Jeśli przeszkadzają, wyłącz je tutaj. + +{{ui:workspace.edgeLines}} rysuje obrys na każdej bryle w kolorze {{ui:workspace.edgeColor}} (na początek czarnym, jak w Tinkercadzie). Pomaga, gdy ciemne kolory zlewają się ze sobą. Domyślnie jest wyłączone, a bardzo duże zaimportowane siatki są pomijane. + ![Trzy ciemne bryły z włączonymi liniami krawędzi: obrysy je od siebie oddzielają.](shot:edge-lines) -![Edytor w ciemnym motywie kolorów. Motyw ustawiasz w prawym górnym rogu: systemowy, jasny, ciemny albo grafitowy.](shot:editor-dark) +{{ui:workspace.strongHoles}} rysuje otwory ciemniejszą szarością, mniej przezroczyście i z ciemną linią dookoła. Pomaga, gdy otwór trudno znaleźć wśród przezroczystych brył. W przeciwieństwie do linii krawędzi pozostaje włączone w trybie szybkim. -{{ui:workspace.toolbarSize}} w sekcji {{ui:workspace.appearance}} zmniejsza lub powiększa przyciski wstążki na górze, jej menu kształtów, sterowanie kamerą po lewej i panel właściwości po prawej: {{ui:workspace.toolbarSizeSmall}}, {{ui:workspace.toolbarSizeMedium}} (jak zawsze) albo {{ui:workspace.toolbarSizeLarge}}. Mały zostawia na laptopie więcej miejsca na płaszczyznę roboczą, duży łatwiej trafić na dużym ekranie albo palcem. Przy dużych przyciskach grupy wstążki przechodzą do drugiego rzędu, gdy okno jest dla nich za wąskie. Rozmiar zapamiętuje ta przeglądarka i obowiązuje on w każdym projekcie. +### Wygląd: światło i cienie -{{ui:workspace.viewCubePosition}} w sekcji {{ui:workspace.appearance}} przenosi kostkę orientacji w inny róg obszaru roboczego: {{ui:workspace.viewCubePositionTopLeft}} (jak zawsze), {{ui:workspace.viewCubePositionTopRight}}, {{ui:workspace.viewCubePositionBottomLeft}} albo {{ui:workspace.viewCubePositionBottomRight}}. W każdym rogu poza lewym górnym sterowanie kamerą przesuwa się w górę, na miejsce zwolnione przez kostkę. W prawym dolnym rogu kostka stoi tuż nad przełącznikiem {{ui:inspector.snapGrid}}. Dopóki po prawej są otwarte właściwości kształtu, kostka po prawej stronie odsuwa się na lewo od nich. Róg zapamiętuje ta przeglądarka i obowiązuje on w każdym projekcie. W wąskim oknie, na przykład na telefonie, ustawienie jest ukryte, a kostka zostaje w lewym górnym rogu. +{{ui:workspace.showShadows}} włącza i wyłącza rzucane cienie. Dwa suwaki ustawiają oświetlenie brył. {{ui:workspace.shadowStrength}} określa, jak ciemne są rzucane cienie, a {{ui:workspace.shadeContrast}} przenosi światło z równomiernego światła otoczenia na światło główne: w stronę „wyrazisty” zacienione boki ciemnieją, a cienie są lepiej widoczne, w stronę „łagodny” wszystko robi się bardziej płaskie. Na górnym końcu kontrast jest bardzo mocny, więc zacienione boki i cienie robią się naprawdę ciemne. {{ui:workspace.shadowSoftness}} zmiękcza krawędzie cieni zamiast zostawiać je ostre. {{ui:workspace.lightAzimuth}} obraca światło główne wokół płyty (0° od przodu, 90° z prawej), a {{ui:workspace.lightElevation}} je podnosi. Przy 90° stoi ono prosto nad płytą, jak w Tinkercadzie, a cienie padają dokładnie pod bryłami. {{ui:workspace.lightReset}} przywraca wszystko. -> **Wskazówka:** Gdy dokładnie dopasowujesz części, przestań obracać widok. Klawiszami cyfr przejdź do widoku na wprost z góry albo z przodu i naciśnij [[O]], aby włączyć płaski widok. Wtedy od razu widać, czy dwie krawędzie naprawdę są na równo. +### Wygląd: wymiary na płaszczyźnie roboczej + +{{ui:workspace.showMoveDimensions}} pokazuje podczas przeciągania, o ile przesuwasz, a {{ui:workspace.showOriginDimensions}} odległości zaznaczenia od początku układu płyty, także przy kilku zaznaczonych bryłach. Z {{ui:workspace.dimensionsAlwaysVisible}} te wymiary są widoczne cały czas, a nie tylko podczas przeciągania. Dopóki obrócona bryła jest zaznaczona, jej kąty widać pod nią na płaszczyźnie roboczej. {{ui:workspace.showRotationAngles}} to wyłącza. Więcej w rozdziale [Pomiary i notatki](chapter:measuring-and-notes). + +### Wygląd: zaznaczanie i przesuwanie + +{{ui:workspace.selectBeforeMoving}}: bryłę trzeba wtedy najpierw zaznaczyć, a dopiero następne przeciągnięcie ją przesuwa. Pomaga to, gdy brył dotykają dzieci albo pośpieszne ręce, a także na ekranie dotykowym. + +{{ui:workspace.frameByDirection}}: ramka przeciągnięta w prawo zaznacza tylko to, co leży w niej w całości, a przeciągnięta w lewo wszystko, czego dotyka (rysowana przerywaną linią), jak w SketchUpie. + +{{ui:workspace.doubleClickOpensSketch}} decyduje, czy dwukrotne kliknięcie wyciągniętego szkicu otwiera go ponownie, jak w Tinkercadzie, a {{ui:workspace.doubleClickOpensGroup}}, czy dwukrotne kliknięcie grupy albo zestawu otwiera je do edycji. + +{{ui:workspace.objectSnap}} sprawia, że krawędzie i środek kształtu przyciągają się podczas przeciągania do innych kształtów. Menu siatki w prawym dolnym rogu ma ten sam przełącznik. {{ui:workspace.cruise}} sprawia, że nowy kształt wisi na wskaźniku myszy i ląduje na ścianie pod nim, jak Cruise w Tinkercadzie. Po wyłączeniu nowy kształt pojawia się na środku płyty. Więcej w rozdziale [Zaznaczanie i rozmieszczanie](chapter:select-and-arrange). + +### Wygląd: widok + +{{ui:workspace.startInPerspective}}: edytor otwiera się wtedy w widoku perspektywicznym, a nie płaskim. + +{{ui:workspace.zoomSpeed}} to suwak od wolno do szybko: jak szybko przybliżają kółko i touchpad. Przyciski i klawisze przybliżania zachowują własne małe kroki. {{ui:workspace.cameraInertia}}: gdy puścisz mysz, widok obraca się jeszcze przez chwilę i łagodnie zwalnia. Po wyłączeniu zatrzymuje się od razu, jak w Tinkercadzie i Fusion 360. + +{{ui:workspace.overhangAngle}} to kąt, od którego ściana liczy się jako nawis, gdy włączysz Pokaż nawisy w menu widoczności: takie ściany są kreskowane na czerwono i biało. 30° to ostrożnie, 70° zakłada dobre chłodzenie wydruku, a 45° to zwykły punkt wyjścia. + +{{ui:workspace.booleanTriangleLimit}} ogranicza, ile trójkątów może mieć zaimportowana siatka przy cięciu, scalaniu albo części wspólnej, bo jest to liczone w przeglądarce. Siatka powyżej limitu nie jest przetwarzana. Najpierw uprość siatkę albo podnieś limit, jeśli Twój komputer to udźwignie. Wyższy limit może zamrozić edytor na kilka sekund. + +### Pomiary: jednostki, skala i kroki przyciągania + +W sekcji {{ui:workspace.measurement}} ustawiasz {{ui:workspace.units}}, jednostkę, w której pokazywane są wymiary ({{ui:workspace.scale}}: milimetry, centymetry albo metry w układzie metrycznym, cale albo stopy w calowym), liczbę miejsc po przecinku ({{ui:workspace.accuracy}}), {{ui:workspace.snapGrid}}, do której przyciąga się przesuwanie i zmiana rozmiaru, oraz własne kroki przyciągania w {{ui:workspace.customSnapGrids}}. + +W sekcji {{ui:workspace.measurement}} w ustawieniach wybierasz {{ui:workspace.units}}. Przy {{ui:units.imperial}} layerling pokazuje każdy wymiar w calach: na kształcie, w panelu właściwości, w narzędziu Zmierz i na linijce. Siatka przyciągania oferuje wtedy kroki od 1/64 do 1 cala, a siatka na płycie jest rysowana w calach (od 1/8 do 1 cala, domyślnie 1/4 cala) z mocniejszą linią co pełny cal. W {{ui:workspace.inchFormat}} wybierasz, czy cale mają się pokazywać jako ułamki, jak w Tinkercadzie (1 5/8, zaokrąglone do 1/64 cala), czy jako liczby dziesiętne (1.625) z tyloma miejscami po przecinku, ile ustawiono w {{ui:workspace.accuracy}}. Wpisać możesz jedno i drugie, także „1 5/8”. Szybko przełączysz się między milimetrami a calami małym przełącznikiem **mm | in** obok {{ui:inspector.snapGrid}} na dole okna właściwości: dla tego projektu zmienia jednostkę, siatkę płyty i krok przyciągania tak jak ustawienia. + +W {{ui:workspace.customSnapGrids}} w tym samym miejscu dodajesz własne kroki przyciągania: nazwę i rozmiar w milimetrach, na przykład „Raster 2,54 mm” dla rozstawu wyprowadzeń układów DIP, listew goldpin i otworów płytek uniwersalnych albo „MX Key Unit” z 19,05 mm dla rozstawu klawiszy klawiatury. Menu kroku przyciągania oferuje wtedy tę miarę w całości, w połowie i w ćwiartce (1 ×, ½ × i ¼ ×), więc kształty da się przesuwać o cały raster, pół albo ćwierć rastra. Jeśli chcesz tylko samą miarę, odznacz obok {{ui:workspace.customSnapGridParts}}, a menu będzie miało tylko ten jeden krok. Własne kroki zapisują się z projektem i przechodzą dalej przez {{ui:workspace.makeDefault}}. + +### Płaszczyzna robocza: płyta i drukarka + +{{ui:workspace.printer}} dopasowuje płaszczyznę roboczą do stołu Twojej drukarki i oznacza bryły, które poza niego wystają, zobacz [Drukowanie](chapter:printing). {{ui:workspace.showPlateLabels}} wypisuje na płycie nazwę projektu, a gdy wybrana jest drukarka, także jej nazwę i przestrzeń roboczą. + +{{ui:workspace.size}} nadaje płycie własny rozmiar, z {{ui:workspace.width}} i {{ui:workspace.length}} w milimetrach albo w wybranej jednostce. Siatka zawsze przechodzi przez początek układu, więc mocniejsze linie leżą na osiach niezależnie od wymiarów płyty. + +### Płaszczyzna robocza: siatka + +{{ui:workspace.showGrid}} pokazuje albo ukrywa siatkę na płycie. {{ui:workspace.gridBlockSize}} ustawia odstęp jej linii, a {{ui:workspace.gridMajorEvery}}, czy ciemniejsza linia ma wypadać co 5, czy co 10 oczek. {{ui:workspace.gridMajorColor}} nadaje tej linii własny kolor, który przyjmuje też krzyż środka i obrzeże płyty. {{ui:workspace.gridColor}} to kolor zwykłych linii. + +Każda linia siatki grubieje przy przybliżaniu, jak w Tinkercadzie, i pozostaje widoczna przy oddalaniu. Jeśli to dla Ciebie za dużo, wyłącz {{ui:workspace.gridLinesGrow}}, a linie zostaną szerokie na jeden piksel przy każdym przybliżeniu, jak w szkicu. + +Jeśli siatka zniknęła, na przykład dlatego, że kolor ustawiono na kolor płyty, {{ui:workspace.resetGrid}} na końcu sekcji {{ui:workspace.workplane}} przywraca jej widoczność, kolory, odstęp i grubość linii do standardu, tutaj i w ustawieniach domyślnych zapisanych przyciskiem {{ui:workspace.makeDefault}}. + +### Domyślne kształtów + +W sekcji {{ui:workspace.shapeDefaults}} wybierasz kształt w polu {{ui:workspace.shape}} i ustawiasz, z czym startuje, gdy go dodajesz: jego szerokość, długość i wysokość. {{ui:workspace.useAppDefaults}} przywraca kształtowi wartości, z jakimi startuje w programie. Kształty z własnymi ustawieniami pokazują je w {{ui:workspace.shapeDetails}}. Wartości dotyczą nowych kształtów, a nie tych, które już stoją na płycie. {{ui:workspace.customLimit}} ustawia własny limit tego, jak duży mogą zrobić ten kształt uchwyty i właściwości. Gdy pole jest puste, zostają zwykłe limity. + +### Zapisana historia + +W sekcji {{ui:workspace.history}} suwak {{ui:workspace.savedHistory}} ustawia, ile wykonanych czynności pozostaje dostępnych dla Cofnij po zapisaniu albo ponownym otwarciu projektu. Domyślnie jest to 100 czynności w projekcie. Niższy limit trwale usuwa starsze kroki cofania projektu. ## Gdy layerling działa wolno diff --git a/docs/guide/pl/03-shapes.md b/docs/guide/pl/03-shapes.md index 8787d0dd..b10de0d8 100644 --- a/docs/guide/pl/03-shapes.md +++ b/docs/guide/pl/03-shapes.md @@ -11,7 +11,7 @@ Kliknij {{ui:editor.addShape}} na wstążce. Otworzy się biblioteka kształtów ![Biblioteka kształtów. Każdy obrazek jest renderowany z prawdziwej geometrii kształtu.](shot:shape-menu) -Biblioteka zamyka się po każdym wybranym kształcie. Za pasek tytułu można ją przesunąć, żeby nie zasłaniała miejsca, w które celujesz, na przykład nad panel właściwości. Dwukrotne kliknięcie paska tytułu odkłada ją z powrotem pod jej przycisk, a miejsce, w którym ją zostawiłeś, zapamiętuje przeglądarka. Pinezka na pasku tytułu trzyma bibliotekę otwartą, gdy wstawiasz kilka kształtów jeden po drugim. +Biblioteka zamyka się po każdym wybranym kształcie. Za pasek tytułu można ją przesunąć, żeby nie zasłaniała miejsca, w które celujesz, na przykład nad panel właściwości. Dwukrotne kliknięcie paska tytułu odkłada ją z powrotem pod jej przycisk, a miejsce, w którym ją zostawiłeś, zapamiętuje przeglądarka. Pinezka na pasku tytułu trzyma bibliotekę otwartą, gdy wstawiasz kilka kształtów jeden po drugim. Jej krawędzie i narożniki zmieniają jej rozmiar, tak szeroko i wysoko, jak pozwala ekran. Rozmiar też zapamiętuje przeglądarka, a dwukrotne kliknięcie krawędzi go przywraca. Gdy jest wąska, biblioteka pomija nazwy i pokazuje same obrazki, a nazwa pojawia się po wskazaniu kształtu. Wybierz kształt. Zawiśnie teraz na wskaźniku myszy i wyląduje tam, gdzie klikniesz. Przesuń go nad bryłę, a położy się na ścianie pod wskaźnikiem, także na skośnej, jak Cruise w Tinkercadzie. Nad pustą płytą ląduje na płaszczyźnie roboczej. [[Esc]] anuluje umieszczanie. Narzędzie, które czeka na kliknięcie, takie jak narzędzie Zmierz, kątownik, notatka, {{ui:camera.placeWorkplane}}, {{ui:editor.tool.layFlat}} albo narzędzia krawędzi, wyłącza się, gdy wybierzesz kształt, więc kliknięcie umieszcza kształt. I odwrotnie: włączenie jednego z tych narzędzi odkłada kształt. Jeśli wolisz, żeby kształt pojawiał się na środku płyty, wyłącz umieszczanie kliknięciem w ustawieniach (sekcja {{ui:workspace.appearance}}, przełącznik {{ui:workspace.cruise}}). @@ -30,7 +30,7 @@ Trójkąt dostaniesz na dwa sposoby: {{ui:shape.polygon}} z trzema bokami to tr ## Ustawienia kształtu -Gdy tylko kształt jest zaznaczony, po prawej pojawiają się jego ustawienia. Na górze jest nazwa, a ołówek obok niej ({{ui:outliner.rename}}) pozwala wpisać nową. [[Enter]] ją zachowuje, [[Esc]] anuluje, a pusta nazwa przywraca domyślną nazwę kształtu. Dalej po prawej kłódka blokuje kształt przed przypadkowym przesunięciem, a oko go ukrywa. Strzałka po lewej zwija ustawienia do samego paska tytułu. +Gdy tylko kształt jest zaznaczony, po prawej pojawiają się jego ustawienia. Na górze jest nazwa, a ołówek obok niej ({{ui:outliner.rename}}) pozwala wpisać nową. [[Enter]] ją zachowuje, [[Esc]] anuluje, a pusta nazwa przywraca domyślną nazwę kształtu. Dalej po prawej kłódka blokuje kształt przed przypadkowym przesunięciem, a oko go ukrywa. Strzałka po lewej zwija ustawienia do samego paska tytułu. Karty poniżej rozwijają się i zwijają kliknięciem ich tytułu ({{ui:inspector.properties}}, {{ui:inspector.position}}, {{ui:inspector.rotation}}, {{ui:inspector.taper}}, {{ui:inspector.twist}} i karty kształtów specjalnych). layerling pamięta, które zostawiłeś otwarte, dla następnego kształtu i następnej wizyty. Ustawienia są zadokowane przy prawej krawędzi. Jeśli zasłaniają coś, co chcesz widzieć, przeciągnij je za pasek tytułu, a będą unosić się tam, gdzie je upuścisz, także dla następnego kształtu. Upuść je z powrotem w prawym górnym rogu albo kliknij dwukrotnie pasek tytułu, a znów się zadokują. Gdy unoszą się albo są zwinięte, krok przyciągania przenosi się z dołu ustawień do prawego dolnego rogu płaszczyzny roboczej. @@ -46,16 +46,26 @@ Ustawienia są zadokowane przy prawej krawędzi. Jeśli zasłaniają coś, co ch ![Grupa z pomarańczowego klocka, niebieskiego kołka i otworu, wycięta w jedną bryłę. Przy włączonym Wielokolorowym kołek zostaje niebieski, klocek pomarańczowy, a ścianki otworu przyjmują kolor klocka.](shot:group-multicolor) -Zwężenie i skręt działają prawie na każdym kształcie. Pomijają je tylko koło zębate, gwint, sprężyna, Gridfinity, radełko, zawias, piramida, wygięta rura, otwór łezkowy, frezy pod łby śrub i linijka: mają własne stałe wymiary albo, jak piramida, już własny wierzchołek. +Zwężenie i skręt działają prawie na każdym kształcie. Pomijają je tylko koło zębate, gwint, sprężyna, Gridfinity, zawias, piramida, wygięta rura, otwór łezkowy, frezy pod łby śrub i linijka: mają własne stałe wymiary albo, jak piramida, już własny wierzchołek. ![Stożek ze zmienionym promieniem górnym i wysokością: mała strzałka przy każdej wartości ją cofa, a dwa przyciski na dole zapisują lub przywracają domyślne wartości kształtu.](shot:property-reset) -{{ui:inspector.saveDefaults}} zachowuje to, co zmienisz na tym kształcie, jako punkt wyjścia każdego nowego kształtu tego rodzaju: wymiary, ustawienia kształtu i jego kolor. Pokoloruj walec na zielono, naciśnij przycisk, a każdy walec dodany od tej pory będzie zielony; pozostałe rodzaje zachowują własne kolory. {{ui:inspector.resetDefaults}} przywraca rodzaj do tego, z czym uruchamia go aplikacja. Rodzaje, które mają własne wartości domyślne, są oznaczone w ustawieniach w sekcji {{ui:workspace.shapeDefaults}}. +{{ui:inspector.saveDefaults}} zachowuje to, co zmienisz na tym kształcie, jako punkt wyjścia każdego nowego kształtu tego rodzaju: wymiary, ustawienia kształtu i jego kolor. Pokoloruj walec na zielono, naciśnij przycisk, a każdy walec dodany od tej pory będzie zielony; pozostałe rodzaje zachowują własne kolory. {{ui:inspector.resetDefaults}} przywraca rodzaj do tego, z czym uruchamia go aplikacja. Rodzaje, które mają własne wartości domyślne, są oznaczone w ustawieniach w sekcji {{ui:workspace.shapeDefaults}}. Nowy projekt rozpoczęty ze strony startowej też z nich korzysta. Wartości zapamiętuje ta przeglądarka. -Zwężony lub pochylony prostopadłościan, walec, elipsa, wielokąt, rura lub pierścień zachowuje dokładny kształt, podobnie kapsuła, gwiazda, serce, półksiężyc, jaskółczy ogon i zaokrąglony prostopadłościan bez zaokrąglonych górnych i dolnych krawędzi. Fazowanie i zaokrąglenie działają na nim jak na zwykłym kształcie, a eksport STEP go zapisuje. To samo dotyczy skręconego kształtu: jego przekrój obraca się dokładnie w miarę wznoszenia, a boki wiją się równo od dołu do góry. +Zwężony lub pochylony prostopadłościan, walec, elipsa, wielokąt, rura lub pierścień zachowuje dokładny kształt, podobnie kapsuła, gwiazda, serce, półksiężyc, jaskółczy ogon, zaokrąglony prostopadłościan bez zaokrąglonych górnych i dolnych krawędzi oraz radełko proste albo okrągłe (jego sfazowane końce zwężają się razem z nim). Fazowanie i zaokrąglenie działają na nim jak na zwykłym kształcie, a eksport STEP go zapisuje. To samo dotyczy skręconego kształtu: jego przekrój obraca się dokładnie w miarę wznoszenia, a boki wiją się równo od dołu do góry. Wpisywanie jest dokładniejsze niż przeciąganie. Wszystkie pola liczbowe przyjmują milimetry, ale też procenty: wpisz „50 %” w szerokość 40 mm, a dostaniesz 20 mm. Pola także liczą: „15*3”, „120-2*4” albo „(40+2)/2” dają 45, 112 i 21, a zamiast * działa też x. Pole pamięta obliczenie, zarówno w panelu właściwości, jak i w polach wymiarów wokół zaznaczonej bryły: gdy później znów w nie klikniesz, zamiast liczby stoi tam wzór, dopóki wartość nadal mu odpowiada, i zmieniasz go na miejscu, np. z „(140+2)/2” na „(40+6)/2”. Jeśli przeciągniesz bryłę za uchwyt albo ją przeskalujesz, wzór przestaje pasować, więc pole znów pokazuje samą liczbę. +### Wybieranie kolorów + +Kliknięcie {{ui:inspector.solid}} we właściwościach bryły otwiera kartę kolorów z nagłówkiem {{ui:inspector.shapeColor}}. Na górze pokazuje wartość szesnastkową koloru, który bryła ma teraz. Pod nią są gotowe kolory palety. Kliknięcie jednego z nich koloruje bryłę i zamyka kartę. + +{{ui:inspector.custom}} otwiera wybór koloru w przeglądarce, do własnego koloru. To, co oferuje, zależy od przeglądarki: w Chrome i Edge ma pole koloru, suwak odcienia, pipetę, która bierze kolor z dowolnego miejsca na ekranie, oraz wartość jako HEX, RGB albo HSL, przełączaną strzałkami obok. Kolor obowiązuje, gdy zamkniesz wybór albo klikniesz poza nim. + +Własny kolor, który tam zmieszasz, czeka potem w {{ui:inspector.recentColors}}, ostatnie osiem. Pinezka w wierszu {{ui:inspector.keptColors}} zachowuje wybrany kolor na stałe: stoi on w osobnym wierszu, nowsze kolory nigdy go nie wypychają, a ta sama pinezka go zwalnia. Ta przeglądarka przechowuje do 21 kolorów. Pinezka jest dla własnych kolorów, bo kolory palety są zawsze dostępne. Przy kilku zaznaczonych kolorach albo przy otworze nie ma jednego koloru do zachowania. + +Kolory obszaru roboczego w ustawieniach mają własny, prostszy wybór koloru, z polem koloru, rzędem gotowych kolorów i polem na wartość szesnastkową. Zobacz [Ustawienia](chapter:view-and-workplane). + ## Jak okrągłe jest okrągłe? Liczba boków Okrągłe kształty, takie jak walec, stożek, rura, elipsa albo otwory, mają we właściwościach przełącznik {{ui:prop.sidesFollowSize}} i suwak {{ui:prop.sides}}. {{ui:shape.torus}} ma dwa suwaki: {{ui:prop.torusSides}} wokół pierścienia i {{ui:prop.torusSteps}} wokół rury. Także tam zależą od rozmiaru, dopóki ich nie ustawisz, więc duży torus nie pokazuje płaskich ścianek. Powód: do widoku oraz do STL, 3MF i OBJ layerling rysuje okrąg jako wielokąt z wielu małych boków. Im więcej boków, tym gładszy, ale tym więcej trójkątów potrzebuje. @@ -95,7 +105,7 @@ Oprócz ustawień kształt ma uchwyty na sobie: Gdy kształt jest obrócony o kąt prosty, na przykład położony na boku przez {{ui:editor.tool.layFlat}}, pola we właściwościach nazywają się według kierunku, w którym teraz biegnie każdy wymiar: {{ui:prop.height}} to to, co idzie w górę, {{ui:prop.width}} biegnie wzdłuż X, a {{ui:prop.length}} wzdłuż Y. Wpisanie wysokości leżącego kształtu zmienia więc wymiar pionowy, a jego spód zostaje na płycie. Kształt pochylony pod dowolnym innym kątem pokazuje w polach własne wymiary, o czym informuje uwaga pod nimi. -Bez myszy użyj klawiatury: klawisze strzałek przesuwają zaznaczenie o jeden krok przyciągania (0,01 mm przy wyłączonej siatce), z [[Shift]] o pięć, albo o dziesięć, jeśli w ustawieniach w sekcji {{ui:workspace.appearance}} ustawisz {{ui:workspace.gridMajorEvery}} na 10 kroków siatki: aż do następnej ciemniejszej linii, jak w Tinkercadzie. Strzałki podążają za widokiem: [[→]] przesuwa tam, gdzie jest prawa strona ekranu, [[↑]] od Ciebie, także po obróceniu płyty. Wypchnij kształt poza obraz, a widok przesunie się razem z nim. [[Ctrl]]+[[↑]] i [[Ctrl]]+[[↓]] go podnoszą i opuszczają. Seria naciśnięć strzałek to jeden krok w historii: dopóki następne naciśnięcie przychodzi w ciągu półtorej sekundy, Cofnij cofa całą serię, a nie pojedyncze naciśnięcia. [[R]] obraca o 45°, [[Shift]]+[[R]] o 22,5°. [[D]] opuszcza zaznaczenie na płaszczyznę roboczą. +Bez myszy użyj klawiatury: klawisze strzałek przesuwają zaznaczenie o jeden krok przyciągania (0,01 mm przy wyłączonej siatce), z [[Shift]] o pięć, albo o dziesięć, jeśli w ustawieniach w sekcji {{ui:workspace.appearance}} ustawisz {{ui:workspace.gridMajorEvery}} na {{ui:workspace.gridMajorSteps|10}}: aż do następnej ciemniejszej linii, jak w Tinkercadzie. Strzałki podążają za widokiem: [[→]] przesuwa tam, gdzie jest prawa strona ekranu, [[↑]] od Ciebie, także po obróceniu płyty. Wypchnij kształt poza obraz, a widok przesunie się razem z nim. [[Ctrl]]+[[↑]] i [[Ctrl]]+[[↓]] go podnoszą i opuszczają. Seria naciśnięć strzałek to jeden krok w historii: dopóki następne naciśnięcie przychodzi w ciągu półtorej sekundy, Cofnij cofa całą serię, a nie pojedyncze naciśnięcia. [[R]] obraca o 45°, [[Shift]]+[[R]] o 22,5°. [[D]] opuszcza zaznaczenie na płaszczyznę roboczą. Uchwyty powiększają kształt do rozmiaru Twojej płyty, co najmniej 220 mm szerokości i głębokości. Wpisanie liczby we właściwościach pozwala wyjść poza to, a tak duży kształt nie kurczy się z powrotem, gdy znów go złapiesz. Własny limit dla każdego kształtu ustawisz w ustawieniach w sekcji {{ui:workspace.shapeDefaults}} przez {{ui:workspace.customLimit}}. @@ -115,7 +125,7 @@ Uchwyt, rączka albo płyta bazowa, których potrzebujesz raz po raz, trafiają 2. Otwórz bibliotekę kształtów i kliknij {{ui:myShapes.saveSelection}}. Wpisz nazwę i potwierdź przyciskiem {{ui:common.save}}. 3. W dowolnym projekcie kliknięcie kafelka wstawia kształt, jak każdy inny kształt. Kafelek możesz też przeciągnąć na płaszczyznę roboczą, a kształt wyląduje tam, gdzie go puścisz. Kształt zawiśnie potem na wskaźniku jak każdy inny: podąża za nim, także nad ścianami innych brył, a kliknięcie go odkłada. [[Esc]] go odrzuca. -Kilka brył wraca razem, ustawionych względem siebie tak jak wcześniej, i każdą da się zaznaczyć osobno. Ołówek na kafelku zmienia jego nazwę, a kosz usuwa go po potwierdzeniu. Kształty już wstawione do projektów pozostają bez zmian. +Kilka brył wraca razem, ustawionych względem siebie tak jak wcześniej, i każdą da się zaznaczyć osobno. [Notatki](chapter:measuring-and-notes) przypięte do zapisanych brył wędrują razem z nimi i wracają zamknięte, przypięte do wstawionych brył. Wolne notatki i punkty odniesienia zostają w projekcie. Ołówek na kafelku zmienia jego nazwę, a kosz usuwa go po potwierdzeniu. Kształty już wstawione do projektów pozostają bez zmian. {{ui:myShapes.title}} mieszkają w tej przeglądarce, osobno od projektów, i są dostępne przy następnym uruchomieniu. {{ui:dashboard.backupAll}} na stronie startowej zapisuje je w kopii zapasowej razem z projektami, a otwarcie kopii przywraca jedno i drugie. Aby przenieść do innej przeglądarki tylko kształty, {{ui:myShapes.backup}} (strzałka w dół) zapisuje je jako plik ZIP, a {{ui:myShapes.load}} (strzałka w górę) przywraca je tam. {{ui:myShapes.load}} przyjmuje też pojedyncze projekty `.lyl`, z których każdy staje się kształtem. Kształty, które już są, nie są dodawane drugi raz. @@ -127,7 +137,7 @@ Folder ze strzałką na kafelku przenosi kształt do innego folderu albo z {{ui: ### Własne kształty na serwerze -Gdy jest włączony [wspólny magazyn na serwerze](chapter:files-and-saving), sekcja pokazuje dwie grupy: {{ui:myShapes.onServer}} i {{ui:myShapes.inBrowser}}. Przy zapisie wybierasz, gdzie trafi kształt, domyślnie na serwer. Mieszka tam w folderze `Custom shapes` jako osobny plik `.lyl` z obrazkiem, gotowy na każdym urządzeniu, które ma dostęp do serwera. Chmurka na kafelku w przeglądarce przenosi ten kształt na serwer, a wtedy nie jest on już trzymany podwójnie. +Gdy jest włączony [wspólny magazyn na serwerze](chapter:files-and-saving), sekcja pokazuje dwie grupy: {{ui:myShapes.onServer}} i {{ui:myShapes.inBrowser}}. Przy zapisie wybierasz, gdzie trafi kształt, domyślnie na serwer. Mieszka tam w folderze `Custom shapes` jako osobny plik `.lyl` z obrazkiem, gotowy na każdym urządzeniu, które ma dostęp do serwera. Jego foldery to foldery wewnątrz `Custom shapes`. Każda strona ma własne foldery, a kształt przenosi się między folderami swojej strony. Chmurka na kafelku w przeglądarce przenosi ten kształt na serwer, a wtedy nie jest on już trzymany podwójnie. Folder `Custom shapes` widać też na stronie startowej. Otwórz tam kształt jak projekt, zmień go, a zapisze się automatycznie, jak każdy projekt na serwerze. Następne wstawienie weźmie nową wersję. Magazyn na serwerze nie ma logowania, więc każdy, kto ma dostęp do serwera, widzi te same kształty. diff --git a/docs/guide/pl/04-select-and-arrange.md b/docs/guide/pl/04-select-and-arrange.md index 1c088102..a37ff097 100644 --- a/docs/guide/pl/04-select-and-arrange.md +++ b/docs/guide/pl/04-select-and-arrange.md @@ -5,7 +5,7 @@ summary: Zaznaczanie kształtów, szukanie ich na liście obiektów, wyrównywan ## Zaznaczanie -Kliknięcie kształtu go zaznacza. Z [[Shift]] dodajesz kolejne albo je odznaczasz. Gdy trzymasz [[Shift]], a zaznaczone są dwa kształty lub więcej, mała liczba pod wskaźnikiem myszy pokazuje, ile ich jest. Kliknięcie pustego miejsca czyści zaznaczenie, podobnie jak [[Esc]]. Przeciągnij ramkę na pustej płaszczyźnie roboczej, aby zaznaczyć wszystko, czego dotyka. Z wciśniętym [[Shift]] ramka dodaje to, co nie było zaznaczone, i odznacza to, co było. Jeśli wolisz wyłowić jedną część z gąszczu, włącz w ustawieniach {{ui:workspace.frameByDirection}} (sekcja {{ui:workspace.appearance}}): ramka przeciągnięta w prawo bierze wtedy tylko to, co leży w niej w całości, przeciągnięta w lewo nadal wszystko, czego dotyka, a jej linia jest przerywana. [[Ctrl]]+[[A]] zaznacza wszystkie widoczne bryły. Gdy przeciągasz bryłę albo uchwyt ramki, [[Esc]] anuluje ruch, dopóki trzymasz przycisk myszy: wszystko wraca na miejsce, a do historii nic nie trafia. +Kliknięcie kształtu go zaznacza. Z [[Shift]] dodajesz kolejne albo je odznaczasz. Gdy trzymasz [[Shift]], a zaznaczone są dwa kształty lub więcej, mała liczba pod wskaźnikiem myszy pokazuje, ile ich jest. Kliknięcie pustego miejsca czyści zaznaczenie, podobnie jak [[Esc]]. Przeciągnij ramkę na pustej płaszczyźnie roboczej, aby zaznaczyć wszystko, czego dotyka. Z wciśniętym [[Shift]] ramka dodaje to, co nie było zaznaczone, i odznacza to, co było. Jeśli wolisz wyłowić jedną część z gąszczu, włącz w ustawieniach {{ui:workspace.frameByDirection}} (sekcja {{ui:workspace.appearance}}): ramka przeciągnięta w prawo bierze wtedy tylko to, co leży w niej w całości, przeciągnięta w lewo nadal wszystko, czego dotyka, a jej linia jest przerywana. Przytrzymaj [[Alt]] podczas przeciągania, aby na to jedno przeciągnięcie odwrócić działanie ramki, na przykład żeby zabrać całe bryły od strony, z której kierunek by na to nie pozwalał. [[Ctrl]]+[[A]] zaznacza wszystkie widoczne bryły. Gdy przeciągasz bryłę albo uchwyt ramki, [[Esc]] anuluje ruch, dopóki trzymasz przycisk myszy: wszystko wraca na miejsce, a do historii nic nie trafia. To, co przeszkadza, ukrywasz ({{ui:editor.tool.hideSelected}}, [[Ctrl]]+[[H]]). Ukryte kształty zostają w projekcie, po prostu ich nie widać i nie trafiają do eksportu. Okno eksportu mówi wcześniej, ile ich jest. [[Ctrl]]+[[Shift]]+[[H]] przywraca je wszystkie. To, co ma zostać na miejscu, blokujesz kłódką na górze ustawień albo przez [[Ctrl]]+[[L]]. Zablokowanego kształtu nie da się przesunąć, zmienić jego rozmiaru, obrócić, przemalować ani usunąć: jego uchwyty robią się szare, obok strzałki na górze pojawia się kłódka, a narzędzia, które by go zmieniły, są wyszarzone. Najechanie na uchwyt nadal pokazuje wymiary, a klawisz, który by go zmienił, wyświetla „Obiekt zablokowany”. Dopóki w zaznaczeniu jest jeden zablokowany kształt, nic się nie zmienia także dla pozostałych. Ukrywanie, zmiana nazwy, kopiowanie i duplikowanie nadal działają. @@ -78,7 +78,7 @@ Dwie części mają się zetknąć ścianami albo stanąć na równo? Zaznacz cz Równie proste są {{ui:editor.tool.dropToWorkplane}} ([[D]]), który opuszcza zaznaczenie na płaszczyznę roboczą, i {{ui:editor.tool.centerOnWorkplane}}. -[[C]] podnosi zaznaczenie, jak Cruise w Tinkercadzie: podąża ono za wskaźnikiem myszy i kładzie się na ścianie innej bryły, nad którą jesteś, także na skośnej. Kliknięcie je tam odkłada, a [[Esc]] zostawia je tam, gdzie było. Jego spód opiera się wtedy na ścianie, ustawiony wzdłuż krawędzi ściany, tak jak nowy kształt. Własny obrót wokół osi pionowej zachowuje. Kilka części wędruje razem i zachowuje odstępy. Nad pustą płytą [[C]] stawia pochyloną część z powrotem pionowo na płaszczyźnie roboczej. +[[C]] podnosi zaznaczenie, jak Cruise w Tinkercadzie: podąża ono za wskaźnikiem myszy i kładzie się na ścianie innej bryły, nad którą jesteś, także na skośnej. Kliknięcie je tam odkłada, a [[Esc]] zostawia je tam, gdzie było. Jego spód opiera się wtedy na ścianie, ustawiony wzdłuż krawędzi ściany, tak jak nowy kształt. Własny obrót wokół osi pionowej zachowuje. Kilka części wędruje razem i zachowuje odstępy. Nad pustą płytą [[C]] stawia pochyloną część z powrotem pionowo na płaszczyźnie roboczej. Bez klawiatury to samo oferuje {{ui:contextMenu.carry}} w menu długiego przytrzymania. ## Szyki: rząd i okrąg diff --git a/docs/guide/pl/05-solids-and-holes.md b/docs/guide/pl/05-solids-and-holes.md index 8ea7a5c9..4a088e44 100644 --- a/docs/guide/pl/05-solids-and-holes.md +++ b/docs/guide/pl/05-solids-and-holes.md @@ -45,7 +45,7 @@ Czasem części mają tylko trzymać się razem, nie stając się jednym, na prz - Otwory niczego nie wycinają. - W eksporcie STL, 3MF lub OBJ każda część jest osobną bryłą, a w 3MF i OBJ ze swoim kolorem. -{{ui:editor.tool.ungroup}} ([[Ctrl]]+[[Shift]]+[[G]]) rozkłada zestaw z powrotem, a [[E]] otwiera go do edycji jak grupę. Fazowanie, zaokrąglenie i drążenie nie działają na zestawie, bo nie jest on jedną bryłą: w tym celu go zgrupuj albo pracuj na jego częściach po kolei. Jeśli otwór w zestawie ma jednak wycinać, zgrupuj zestaw (Ctrl+G). +{{ui:editor.tool.ungroup}} ([[Ctrl]]+[[Shift]]+[[G]]) rozkłada zestaw z powrotem, a [[E]] otwiera go do edycji jak grupę. Fazowanie, zaokrąglenie i drążenie nie działają na zestawie, bo nie jest on jedną bryłą: w tym celu go zgrupuj albo pracuj na jego częściach po kolei. Gdy zgrupujesz zestaw z innymi częściami, jego otwory wycinają te części, ale nadal nie własne bryły zestawu, jak w Tinkercadzie. Dlatego na przykład kołek z otworem obok niego można jako zestaw używać raz po raz. Jeśli otwór w zestawie ma wycinać także własne bryły zestawu, rozłóż zestaw i zgrupuj jego części ([[Ctrl]]+[[G]]). ## Część wspólna @@ -67,9 +67,9 @@ Uwaga: zaokrąglenia i fazki nałożone na **całą** grupę przepadają przy od ## Dzielenie -{{ui:editor.tool.split}} w sekcji {{ui:editor.group.modify}} przecina zaznaczenie na dwie części płaszczyzną, na przykład część za dużą na stół drukarki albo taką, do której wnętrza chcesz zajrzeć. Zaznacz jedną lub więcej brył albo otworów i kliknij ten przycisk. Półprzezroczysta płaszczyzna pokazuje dokładnie, gdzie pójdzie cięcie. Nic się nie zmienia, dopóki go nie zastosujesz. +{{ui:editor.tool.split}} w sekcji {{ui:editor.group.modify}} przecina zaznaczenie na dwie części płaszczyzną, na przykład część za dużą na stół drukarki albo taką, do której wnętrza chcesz zajrzeć. Zaznacz jedną lub więcej brył albo otworów i kliknij ten przycisk. Półprzezroczysta płaszczyzna pokazuje dokładnie, gdzie pójdzie cięcie, a biała linia zaznacza je na samych bryłach, tam, gdzie spotyka je płaszczyzna. Nic się nie zmienia, dopóki go nie zastosujesz. -- {{ui:split.orientation}}: **X** robi pionowe cięcie między lewą a prawą stroną, **Y** między przodem a tyłem, **Z** poziome cięcie między górą a dołem. Osie są nazwane tak jak na karcie Pozycja, z Z w górę. Płaszczyzna zaczyna od Z. +- {{ui:split.orientation}}: **X** robi pionowe cięcie między lewą a prawą stroną, **Y** między przodem a tyłem, **Z** poziome cięcie między górą a dołem. Osie są nazwane tak jak na karcie Pozycja, z Z w górę. Płaszczyzna zaczyna równolegle do płaszczyzny roboczej, więc na płycie bazowej od Z. - {{ui:split.workplane}}: {{ui:split.workplaneParallel}} kładzie płaszczyznę równolegle do płaszczyzny roboczej, {{ui:split.workplaneAcrossX}} i {{ui:split.workplaneAcrossY}} ustawiają ją prostopadle, w poprzek jej kierunku X lub Y. Jeśli początek płaszczyzny roboczej przecina zaznaczenie, płaszczyzna przechodzi przez niego, w przeciwnym razie przez środek. Tak kładziesz płaszczyznę roboczą klawiszem [[W]] na pochyłej ścianie i tniesz dokładnie tam, bez kręcenia suwakami obrotu. - {{ui:split.position}}: miejsce, w którym przecina płaszczyzna, ustawiane suwakiem albo wpisywane. Zaczyna na środku. Możesz też przeciągnąć grot strzałki na płaszczyźnie, a płaszczyzna przesuwa się wzdłuż strzałki co 0,1 mm. - {{ui:split.pickFace}}, przycisk obok położenia, kładzie płaszczyznę na ścianie: kliknij go, potem kliknij ścianę. Orientacja, oba obroty i położenie ustawiają się odpowiednio. Podczas wybierania niebieska płaszczyzna pod wskaźnikiem pokazuje, którą ścianę weźmie. Działa też ściana bryły, która nie jest zaznaczona, żeby wyrównać do niej cięcie, ale płaszczyzna zostaje w obrębie zaznaczenia. [[Esc]] przerywa wybieranie i zostawia płaszczyznę tam, gdzie była. diff --git a/docs/guide/pl/06-edges-and-hollowing.md b/docs/guide/pl/06-edges-and-hollowing.md index a54f3bc5..1c041005 100644 --- a/docs/guide/pl/06-edges-and-hollowing.md +++ b/docs/guide/pl/06-edges-and-hollowing.md @@ -22,6 +22,7 @@ W panelu znajdziesz: - {{ui:edge.allSharpEdges}} wybiera naraz wszystkie krawędzie, {{ui:edge.clear}} czyści wybór. - **{{ui:edge.radius}}** dla zaokrąglenia. Dla fazki ustawiasz {{ui:edge.distance}} albo {{ui:edge.angle}}. +- {{ui:edge.variableRadius}} (tylko zaokrąglenie) pozwala promieniowi zmieniać się wzdłuż jednej krawędzi: mały na jednym końcu, większy na drugim, równomiernie pomiędzy, jak tam, gdzie prosta ścianka spotyka skośną. Kliknij jedną krawędź, potem ustaw {{ui:edge.radiusStart}} i {{ui:edge.radiusEnd}}. To, który koniec liczy się jako początek, wynika ze sposobu, w jaki krawędź powstała. Jeśli większy promień wyjdzie na złym końcu, {{ui:edge.swapEnds}} go odwraca. Działa na jednej krawędzi naraz, więc kilka krawędzi zaokrąglaj po kolei. {{ui:edge.editAction}} przywraca obie wartości. - {{ui:edge.sharpThreshold}} decyduje, które krawędzie w ogóle liczą się jako ostre. Wartość 25° traktuje jako krawędzie tylko wyraźne załamania i pomija łagodne przejścia. - {{ui:edge.verticalEdges}} wybiera krawędzie stojące pionowo, takie jak narożniki prostopadłościanu: jedno zaokrąglenie zaokrągla wtedy naraz wszystkie pionowe narożniki. - {{ui:edge.topEdges}} wybiera tylko krawędzie wzdłuż samej góry bryły. To szybka droga do foremki do ciastek: zbuduj kontur w szkicu jako obrys, potem sfazuj górne krawędzie. {{ui:edge.angle}} ustawia, jak stroma jest fazka. Nie może sięgać dalej, niż ścianka jest gruba. @@ -46,7 +47,7 @@ Obrobioną bryłę zawsze można obrobić ponownie. Zaznacz ją znowu i otwórz Obok fazki, zaokrąglenia albo wydrążenia jest też {{ui:edge.editAction}}. Cofa obróbkę w ten sam sposób, ale od razu otwiera narzędzie ponownie z tymi samymi krawędziami i starą wartością. Zmieniasz wartość i stosujesz ją znowu: zaokrąglenie 3 mm staje się zaokrągleniem 5 mm bez ponownego klikania krawędzi. Jeśli leżą na niej nowsze obróbki, także tu znikają razem z nią. Dotyczy to obróbek krawędzi wykonanych od teraz. Starsze oferują tylko cofnięcie, podobnie jak pojedyncze części grupy. -Na grupie, na przykład walcu z otworem, obrobiona krawędź należy do gotowej bryły, a nie do jednej z jej części. Grupa staje się więc jedną bryłą, a {{ui:editor.tool.ungroup}} nie jest już dostępne. Cofnij obróbkę, jak opisano wyżej, a grupa wróci ze wszystkimi częściami. Najprościej obrabiać krawędzie na końcu. Dotyczy to też gwintów: narzędzie krawędzi bierze gwint jako jego dokładną bryłę, więc klocek z otworem gwintowanym dostaje zaokrąglone krawędzie z gwintem na miejscu. Wyliczenie krawędzi gwintu trwa dłużej niż zwykłego kształtu, kilka sekund dla M6 i około pół minuty dla gwintu rurowego G1/2. +Na grupie, na przykład walcu z otworem, obrobiona krawędź należy do gotowej bryły, a nie do jednej z jej części. Grupa staje się więc jedną bryłą. {{ui:editor.tool.ungroup}} nadal na niej działa: najpierw cofa obróbki krawędzi, a potem rozwiązuje grupę, w jednym kroku, który cofa [[Ctrl]]+[[Z]]. Cofnij obróbkę, jak opisano wyżej, a grupa wróci ze wszystkimi częściami. Najprościej obrabiać krawędzie na końcu. Dotyczy to też gwintów: narzędzie krawędzi bierze gwint jako jego dokładną bryłę, więc klocek z otworem gwintowanym dostaje zaokrąglone krawędzie z gwintem na miejscu. Wyliczenie krawędzi gwintu trwa dłużej niż zwykłego kształtu, kilka sekund dla M6 i około pół minuty dla gwintu rurowego G1/2. > **Warto wiedzieć:** layerling używa do zaokrągleń i fazek prawdziwej geometrii CAD, a nie tylko siatki trójkątów. Dlatego zaokrąglona krawędź pozostaje zaokrągloną krawędzią w eksporcie STEP. diff --git a/docs/guide/pl/07-sketches.md b/docs/guide/pl/07-sketches.md index d0ce0fd6..71443cfd 100644 --- a/docs/guide/pl/07-sketches.md +++ b/docs/guide/pl/07-sketches.md @@ -19,10 +19,10 @@ Edytor pokazuje wtedy arkusz z siatką. To Twoja powierzchnia do rysowania. Wstążka w trybie szkicu jest podzielona na sekcje: -- **Rysowanie:** {{ui:sketch.line}} tworzy proste odcinki: klikaj punkty jeden po drugim. Przytrzymanie [[Shift]] przyciąga nową linię co 15°, także poziomo i pionowo. Długość i kąt nowej linii widać przy wskaźniku. Możesz też wpisać, jak długa ma być, zobacz [Linie liczbami](#linie-liczbami). {{ui:sketch.bezier}} kształtuje się uchwytami: kliknij punkt i przeciągnij w kierunku, w którym linia ma biec dalej, jak narzędziem pióra w Illustratorze albo Inkscape. Im dalej przeciągniesz, tym mocniej się wygina. Odcinek do nowego punktu wygina się w trakcie przeciągania, więc widzisz, co dostaniesz. Przeciąganie przy stawianiu punktu wygina krzywą. Jeśli przychodzisz z Tinkercada i chcesz tylko klikać punkty, weź {{ui:sketch.smooth}}. {{ui:sketch.smooth}} prowadzi płynną ścieżkę przez klikane punkty. Aby zamknąć kontur, na końcu kliknij ponownie pierwszy punkt. Ciąg linii zakończysz bez zamykania konturu prawym kliknięciem bez ruchu wskaźnika albo dwukrotnym kliknięciem ostatniego punktu. +- **Rysowanie:** {{ui:sketch.line}} tworzy proste odcinki: klikaj punkty jeden po drugim. Przytrzymanie [[Shift]] przyciąga nową linię co 15°, także poziomo i pionowo. Długość i kąt nowej linii widać przy wskaźniku. Możesz też wpisać, jak długa ma być, zobacz [Linie liczbami](#linie-liczbami). {{ui:sketch.arc}} rysuje prawdziwy łuk okręgu przez trzy punkty: najpierw kliknij jego dwa końce, potem trzeci punkt, przez który ma przechodzić łuk. Do trzeciego kliknięcia za wskaźnikiem podąża podgląd, a komunikat podaje promień. Koniec kliknięty na istniejącym punkcie łączy się z nim, więc łuk może zamknąć kontur. [[Esc]] porzuca kliknięte dotąd punkty i wraca do {{ui:sketch.select}}. Potem łuk jest zwykłą geometrią z punktów i krzywych: przesuwasz go, tniesz i wymazujesz jak każdą inną linię. {{ui:sketch.bezier}} kształtuje się uchwytami: kliknij punkt i przeciągnij w kierunku, w którym linia ma biec dalej, jak narzędziem pióra w Illustratorze albo Inkscape. Im dalej przeciągniesz, tym mocniej się wygina. Odcinek do nowego punktu wygina się w trakcie przeciągania, więc widzisz, co dostaniesz. Przeciąganie przy stawianiu punktu wygina krzywą. Jeśli przychodzisz z Tinkercada i chcesz tylko klikać punkty, weź {{ui:sketch.smooth}}. {{ui:sketch.smooth}} prowadzi płynną ścieżkę przez klikane punkty. Aby zamknąć kontur, na końcu kliknij ponownie pierwszy punkt. Ciąg linii zakończysz bez zamykania konturu prawym kliknięciem bez ruchu wskaźnika albo dwukrotnym kliknięciem ostatniego punktu. - **Kształty:** {{ui:sketch.addShape}} oferuje gotowe kontury: {{ui:sketch.rectangle}}, {{ui:sketch.circle}}, {{ui:sketch.ellipse}}, {{ui:sketch.halfCircle}}, {{ui:sketch.pieSlice}}, {{ui:sketch.boltCircle}} (tarcza z otworami), {{ui:sketch.triangle}}, {{ui:sketch.hexagon}}, {{ui:sketch.polygon}} i {{ui:sketch.star}}. Kliknij jeden, aby umieścić go w początku układu szkicu, albo przeciągnij go z menu tam, gdzie chcesz. Na dole menu {{ui:sketch.polygonSides}} ustawia liczbę boków wielokąta i ramion gwiazdy, a {{ui:sketch.starInner}} to, jak głęboko wcięcia gwiazdy sięgają do środka (od 10 do 90 procent promienia zewnętrznego). Oba dotyczą następnego dodanego kształtu. Jak każdy kształt szkicu, potem są to zwykłe punkty narożne, więc możesz je osobno przesuwać, zaokrąglać i fazować. - **Nakładanie:** przesuń dwa zamknięte kontury na siebie, a zostaną dwiema bryłami, które w edytorze 3D się połączą. Część wspólna nie jest otworem. Otwór powstaje tylko z konturu leżącego w całości wewnątrz innego. Przesuwanie nie łączy linii w miejscach przecięcia, więc kształty możesz znów rozsunąć. Jeśli jednak narysujesz linię w poprzek innych, layerling postawi punkt na każdym przecięciu. -- **Zaznaczanie:** {{ui:sketch.select}} przesuwa punkty i linie. Kliknięcie wewnątrz zamkniętego konturu zaznacza cały kontur, więc od razu możesz go przeciągnąć albo zmienić jego rozmiar. Wewnątrz otworu wybiera otwór. Ramka wokół zaznaczenia ma osiem uchwytów: narożne zmieniają szerokość i wysokość razem, zachowując proporcje, gdy trzymasz [[Shift]]. Uchwyty na bokach zmieniają tylko jeden kierunek. Okrągły uchwyt nad ramką obraca całe zaznaczenie wokół jego środka: liczba nad nim pokazuje kąt, a z wciśniętym [[Shift]] obrót idzie co 15°. [[R]] obraca cały zamknięty kontur o 45° przy każdym naciśnięciu. Kliknij etykietę szerokości lub wysokości, aby wpisać nowy rozmiar, także jako sumę („60+12.5”) albo w procentach („150%”). Z wciśniętym [[Shift]] kliknięcie punktu albo linii dodaje go do zaznaczenia albo z niego usuwa, więc możesz wybrać kilka i przesuwać je razem. Przeciągnij ramkę po pustym miejscu, aby zaznaczyć wszystko w niej. Linię też można przeciągać (przesuwa się za oba końce, albo całe zaznaczenie, jeśli do niego należy). Klawisze strzałek przesuwają zaznaczenie o jeden krok siatki, z [[Shift]] o większy, a [[Shift]] trzymany podczas przeciągania utrzymuje ruch na jednej osi. {{ui:sketch.refine}}: kliknięcie odcinka dodaje punkt, kliknięcie punktu go usuwa. Są tam też {{ui:sketch.erase}} oraz wstawianie obrazu wzorcowego ({{ui:sketch.addImage}}). +- **Zaznaczanie:** {{ui:sketch.select}} przesuwa punkty i linie. Kliknięcie wewnątrz zamkniętego konturu zaznacza cały kontur, więc od razu możesz go przeciągnąć albo zmienić jego rozmiar. Wewnątrz otworu wybiera otwór. Ramka wokół zaznaczenia ma osiem uchwytów: narożne zmieniają szerokość i wysokość razem, zachowując proporcje, gdy trzymasz [[Shift]]. Uchwyty na bokach zmieniają tylko jeden kierunek. {{ui:sketch.keepProportions}} na pasku, który się pojawi, zachowuje proporcje bez [[Shift]]: narożniki i boki rozciągają wtedy w obu kierunkach jednakowo, a wpisana szerokość albo wysokość zmienia też drugą. layerling zapamiętuje ten przełącznik. {{ui:sketch.lockOutline}} obok blokuje zaznaczony kontur, jak zablokowaną bryłę w edytorze 3D (to samo robi [[L]]): nie da się go już przesunąć, zmienić jego rozmiaru, obrócić ani zmienić, jego linie bledną, a ramka traci uchwyty. Linie mogą nadal zaczynać się w jego narożnikach. {{ui:sketch.unlockOutline}} albo ponownie [[L]] go uwalnia. Okrągły uchwyt nad ramką obraca całe zaznaczenie wokół jego środka: liczba nad nim pokazuje kąt, a z wciśniętym [[Shift]] obrót idzie co 15°. [[R]] obraca cały zamknięty kontur o 45° przy każdym naciśnięciu. Kliknij etykietę szerokości lub wysokości, aby wpisać nowy rozmiar, także jako sumę („60+12.5”) albo w procentach („150%”). Z wciśniętym [[Shift]] kliknięcie punktu albo linii dodaje go do zaznaczenia albo z niego usuwa, więc możesz wybrać kilka i przesuwać je razem. Przeciągnij ramkę po pustym miejscu, aby zaznaczyć wszystko w niej. Linię też można przeciągać (przesuwa się za oba końce, albo całe zaznaczenie, jeśli do niego należy). Klawisze strzałek przesuwają zaznaczenie o jeden krok siatki, z [[Shift]] o większy, a [[Shift]] trzymany podczas przeciągania utrzymuje ruch na jednej osi. {{ui:sketch.refine}}: kliknięcie odcinka dodaje punkt, kliknięcie punktu go usuwa. Są tam też {{ui:sketch.erase}} (kliknięcie punktu albo linii ją usuwa, okno przeciągnięte nad kilkoma usuwa wszystko w jego wnętrzu, a gdy coś jest zaznaczone, przycisk wymazuje zaznaczenie) oraz wstawianie obrazu wzorcowego ({{ui:sketch.addImage}}). Gdy usuwasz punkt, layerling łączy jego dwóch sąsiadów, więc kontur zostaje zamknięty. Na przecięciu, na przykład tam, gdzie linia przecina okrąg, łączą się boki biegnące prosto dalej: łuk z łukiem, linia z linią, a okrąg zostaje okrągły. Aby pozbyć się tylko kawałka okręgu, na przykład do zaokrąglonego narożnika, kliknij gumką dokładnie ten kawałek łuku między dwoma punktami, a reszta zostanie. - **Schowek:** {{ui:editor.tool.copy}}, {{ui:editor.tool.paste}}, {{ui:editor.tool.duplicate}} i {{ui:editor.tool.delete}} działają na zaznaczone punkty, linie i obrazy, jak w edytorze 3D. [[Ctrl]]+[[X]] wycina. Wklejona i zduplikowana geometria ląduje obok oryginału z odstępem 10 mm, w wolnym miejscu, w którym nie dotyka żadnej istniejącej linii, więc nigdy nie łączy się z tym, co już jest. Zostaje zaznaczona, więc możesz od razu przeciągnąć ją na miejsce. - **Historia:** {{ui:sketch.undo}} i {{ui:sketch.redo}}. - **Widok:** przesuwasz go środkowym przyciskiem myszy albo [[Shift]] lub [[Ctrl]] z prawym przyciskiem myszy, jak w edytorze 3D. [[Home]] mieści cały szkic w widoku, [[F]] przybliża do zaznaczenia (gdy nic nie jest zaznaczone, do całego szkicu), a [[+]] i [[−]] przybliżają i oddalają, jak w edytorze 3D. {{ui:camera.tapeTools}} na pasku bocznym mierzy odległość między dwoma punktami. Szkic pokazuje też wymiary, gdy tylko coś klikniesz: długość linii, a dla punktu długości linii, które się w nim spotykają. Przycisk {{ui:sketch.showMeasurements}} na pasku bocznym ukrywa i pokazuje te wymiary, gdy przeszkadzają, na przykład podczas kształtowania krzywych. Narzędzie Zmierz działa dalej. Na prostej linii możesz kliknąć etykietę wymiaru i wpisać długość w milimetrach. [[Enter]] ją stosuje, [[Esc]] anuluje. Linia zachowuje kierunek, jej punkt początkowy zostaje na miejscu, a linie na drugim końcu podążają za nią. Gdy zaznaczony jest punkt końcowy, przesuwa się ten punkt. [[Alt]]+[[Enter]] wydłuża linię w obie strony wokół jej środka. Na krzywych etykieta tylko pokazuje długość. @@ -72,6 +72,8 @@ Linia konstrukcyjna pomaga stawiać punkty, nie stając się częścią bryły. - Włącz {{ui:sketch.construction}} w grupie {{ui:sketch.group.draw}}. Nowe linie, także wpisywane liczbami, są wtedy liniami konstrukcyjnymi. Przycisk przełącza z powrotem na zwykłe linie. - Już narysowana linia staje się konstrukcyjna, gdy ją klikniesz i wybierzesz {{ui:sketch.makeConstruction}}. {{ui:sketch.makeSolid}} zmienia ją z powrotem w zwykłą linię. - Nowe punkty przyciągają się do miejsc, w których linia konstrukcyjna przecina inną linię (pokazuje to niebieskie kółko), oraz do końców linii konstrukcyjnej. Tak postawisz narożnik na środku, w stałej odległości od krawędzi albo na przecięciu, bez liczenia. +- Nowe punkty przyciągają się też do środka każdej prostej linii szkicu, do środka każdego okręgu i zaokrąglonego narożnika oraz do środków boków bryły pokazanej pod spodem. Przeciągany punkt pomija środek własnych linii. +- {{ui:sketch.fromMiddle}} w grupie {{ui:sketch.group.draw}} rysuje linię od jej środka: najpierw kliknij środek, potem koniec, a linia pobiegnie na tę samą długość w drugą stronę. Środek staje się osobnym punktem. Kliknij przycisk ponownie, aby rysować zwykłe linie. - Linia konstrukcyjna nie rozcina konturu tam, gdzie go przecina. Przy obracaniu może leżeć także na prawo od osi. ## Robienie z tego bryły @@ -122,7 +124,7 @@ W obrocie obrys to cienka ścianka: narysuj ściankę wazonu albo kubka jako **j ## Wypełnienie i sylwetka -Obrys możesz też ustawić bez otwierania szkicu: we właściwościach bryły ze szkicu wybierz w {{ui:prop.sketchFill}} {{ui:prop.sketchFill.area}}, {{ui:prop.sketchFill.outside}}, {{ui:prop.sketchFill.inside}} albo {{ui:prop.sketchFill.center}}, razem z {{ui:prop.sketchLineWidth}} i {{ui:sketch.strokeJoin}}. Bryła jest od razu budowana ponownie tam, gdzie stoi. Odpowiada to trybom wypełnienia przy imporcie SVG w Tinkercadzie: domyślnemu, linii zewnętrznej i linii wewnętrznej. {{ui:prop.sketchFill.grow}} zostawia powierzchnię wypełnioną i poszerza ją dookoła o szerokość linii, z ostrymi, zaokrąglonymi albo ściętymi narożnikami: to warstwa bazowa pod logo do druku wielokolorowego, którą sam obrys na zewnątrz dałby tylko jako pierścień. +Obrys możesz też ustawić bez otwierania szkicu: we właściwościach bryły ze szkicu wybierz w {{ui:prop.sketchFill}} {{ui:prop.sketchFill.area}}, {{ui:prop.sketchFill.outside}}, {{ui:prop.sketchFill.inside}} albo {{ui:prop.sketchFill.center}}, razem z {{ui:prop.sketchLineWidth}} i {{ui:sketch.strokeJoin}}. Bryła jest od razu budowana ponownie tam, gdzie stoi. Odpowiada to trybom wypełnienia przy imporcie SVG w Tinkercadzie: domyślnemu, linii zewnętrznej i linii wewnętrznej. {{ui:prop.sketchFill.grow}} zostawia powierzchnię wypełnioną i poszerza ją dookoła o szerokość linii, z ostrymi, zaokrąglonymi albo ściętymi narożnikami: to warstwa bazowa pod logo do druku wielokolorowego, którą sam obrys na zewnątrz dałby tylko jako pierścień. {{ui:prop.sketchFill.shrink}} działa odwrotnie: powierzchnia zostaje wypełniona, a jej krawędź przesuwa się dookoła do środka o szerokość linii, także w otworach (które rosną). Użyj obu na kopiach jednego szkicu do pasowania: otwór w narysowanym rozmiarze, a część, która przez niego przechodzi, {{ui:prop.sketchFill.shrink}} o 0,5 mm, albo ścianka wewnątrz kształtu wycięta z tego samego konturu. Szerokość większa, niż pozwala kontur, nie zostawia nic. W panelu obrysu szkicu te same dwie opcje są w {{ui:sketch.strokeAlign}}. {{ui:prop.sketchSilhouette}} pomija każdy kontur leżący wewnątrz innego: otwory i wszystko, co w nich leży. Zostaje tylko kontur zewnętrzny. Razem z {{ui:prop.sketchFill.outside}} daje to foremkę do ciastek: zaimportuj SVG dwa razy, raz z sylwetką jako powierzchnią na podstawę, a raz z sylwetką i obrysem 1 do 2 mm na zewnątrz jako ściankę. Przełącznik jest też w panelu {{ui:sketch.stroke}} w trybie szkicu. @@ -166,6 +168,6 @@ Wszystkie cztery dotyczą tylko wzorca, nigdy szkicu. | [[Shift]] | podczas rysowania: przyciąga linię co 15°, podczas przeciągania: utrzymuje ruch na jednej osi | | cyfra, [[<]], [[Tab]], [[Enter]] | podczas rysowania: wpisuje i ustawia długość i kąt następnej linii | | [[R]] | obraca zamknięty szkic o 45° | -| [[L]] | blokuje lub odblokowuje obraz wzorcowy | +| [[L]] | blokuje lub odblokowuje zaznaczony kontur albo obraz wzorcowy | > **Wskazówka:** rysuj tylko tyle punktów, ile trzeba. Kontur z kilku dobrze postawionych punktów daje gładszą bryłę niż plątanina wielu. diff --git a/docs/guide/pl/08-text.md b/docs/guide/pl/08-text.md index 8815a69b..522c7cfd 100644 --- a/docs/guide/pl/08-text.md +++ b/docs/guide/pl/08-text.md @@ -1,17 +1,19 @@ --- title: Tekst i napisy na łuku -summary: Wypukłe albo grawerowane napisy w siedmiu krojach pisma lub we własnej czcionce, a jeśli chcesz, także wzdłuż łuku okręgu, na przykład na monecie, pokrywce albo pierścieniu. +summary: Wypukłe albo grawerowane napisy w ośmiu krojach pisma lub we własnej czcionce, a jeśli chcesz, także wzdłuż łuku okręgu, na przykład na monecie, pokrywce albo pierścieniu. --- ## Dodawanie tekstu Wybierz {{ui:shape.text}} w bibliotece kształtów i umieść go. W polu {{ui:prop.text}} po prawej wpisz, co ma tam być napisane. Ustawienia poniżej: -- **{{ui:prop.font}}:** dostępnych jest siedem krojów: Multilanguage, Sans, Serif, Script, Monospace, Rounded i Stencil (litery z prostych linii). Nowy tekst zaczyna w kroju Sans. Polskie litery, takie jak ą, ę, ł, ż, a także litery z akcentami i znak € są w każdym kroju. Do tego dochodzą Twoje własne czcionki, zobacz niżej [Twoje czcionki](#twoje-czcionki). +- **{{ui:prop.font}}:** dostępnych jest osiem krojów: Multilanguage, Sans, Serif, Script, Monospace, Rounded, Stencil (litery z prostych linii) i Japanese (Zen Maru Gothic). Nowy tekst zaczyna w kroju Sans. Polskie litery, takie jak ą, ę, ł, ż, a także litery z akcentami i znak € są w każdym kroju, podobnie jak kana, popularne kanji i wiele rzadkich z nazwisk, takich jak 澤, 槇 i 檜: japońskie imię działa w każdym kroju i na plakietce z imieniem. Japońskie litery są pobierane, gdy tekst potrzebuje ich po raz pierwszy (rzadkie kanji w drugim pliku, tylko gdy tekst któreś zawiera), więc taki tekst przez chwilę pokazuje znaki zapytania. Potem zostają na komputerze, więc od tej chwili japoński działa także offline. Do tego dochodzą Twoje własne czcionki, zobacz niżej [Twoje czcionki](#twoje-czcionki). - **{{ui:nameTag.letterSize}}:** jak duże są litery, patrząc z góry. {{ui:prop.height}} ustawia, jak są grube. - **{{ui:prop.height}}:** jak daleko napis wystaje z powierzchni. - **{{ui:prop.bevel}}:** zaokrągla krawędzie liter, żeby wyglądały łagodniej. {{ui:prop.segments}} decydują, w ilu krokach. +- **{{ui:nameTag.letterEdge}}:** zaokrągla albo fazuje górną krawędź liter, jak na plakietce z imieniem: {{ui:nameTag.edge.none}}, {{ui:nameTag.edge.round}} albo {{ui:nameTag.edge.chamfer}}, z {{ui:nameTag.letterEdgeSize}} (na początek 0,4 mm, najwyżej tyle, ile wysokość tekstu). Sięga dalej niż {{ui:prop.bevel}}, ale tylko na szerokość kresek: tam, gdzie kreska jest cieńsza niż dwa razy rozmiar, krawędź kończy się węższą górą. Spód zostaje płaski, więc pojedyncze litery można potem przykleić. Gdy krawędź jest wybrana, zastępuje {{ui:prop.bevel}}. - **Rozmiar:** długość i szerokość wiersza ustawiasz jak przy każdym kształcie. Przeciągnij uchwyty albo wpisz wymiary. +- **{{ui:prop.textSpacing}}:** odstęp między literami ponad ten, który ma czcionka, w procentach wielkości liter: 0 zostawia go tak, jak zrobiła go czcionka, powyżej litery stoją dalej od siebie, poniżej (do -50) ciaśniej, czego często potrzebuje własna czcionka. Litery zachowują rozmiar, a ramka podąża za wierszem, w tekście prostym i na łuku. Odstęp nie jest stosowany do arabskiego i hebrajskiego, których litery się łączą. - **{{ui:prop.textStretch}}:** na początku wyłączone: litery zachowują proporcje i stoją na środku ramki, więc ramka rozciągnięta szerzej lub głębiej, niż potrzebuje słowo, zostaje większa od liter. Włącz to, a litery zostaną rozciągnięte na całą ramkę w obu kierunkach: wielką literę można obniżyć albo zwęzić, jak w Tinkercadzie. Dotyczy to prostego tekstu. Tekst na łuku ma własną wielkość liter. Tekst jest na początku jedną bryłą. Jeśli chcesz obrabiać litery osobno, kliknij {{ui:inspector.separateParts}}. Wtedy każda litera jest osobnym kształtem. @@ -20,7 +22,7 @@ Krawędzie tekstu też można fazować albo zaokrąglać, prostego i na łuku, z ## Twoje czcionki -Oprócz siedmiu wbudowanych krojów możesz użyć dowolnej własnej czcionki: pliku czcionki z komputera albo, w Chrome i Edge, czcionki zainstalowanej na komputerze. Wybierz {{ui:font.manage}} na dole listy {{ui:prop.font}}. Otworzy się okno {{ui:font.title}}. +Oprócz ośmiu wbudowanych krojów możesz użyć dowolnej własnej czcionki: pliku czcionki z komputera albo, w Chrome i Edge, czcionki zainstalowanej na komputerze. Wybierz {{ui:font.manage}} na dole listy {{ui:prop.font}}. Otworzy się okno {{ui:font.title}}. - **{{ui:font.addFile}}** przyjmuje plik TrueType (`.ttf`), OpenType (`.otf`) albo WOFF (`.woff`). Plik możesz też po prostu przeciągnąć do okna. - **W Windows** zainstalowane czcionki są w folderze Czcionki (`C:\Windows\Fonts`). Okno wyboru plików w przeglądarce go ukrywa. Otwórz go zamiast tego w Eksploratorze i przeciągnij czcionkę do okna {{ui:font.title}}. Czcionki zainstalowane tylko dla Ciebie są w `%LOCALAPPDATA%\Microsoft\Windows\Fonts`, który okno wyboru plików pokazuje. Na Macu czcionki są w `/Library/Fonts` i `~/Library/Fonts`. @@ -96,7 +98,7 @@ Wszystkie ustawienia plakietki są na karcie {{ui:nameTag.title}}, na górze ust - **{{ui:prop.text}}** i **{{ui:prop.font}}**, także własne czcionki. Plakietka rośnie razem z napisem. - **{{ui:nameTag.letterSize}}:** jak wysokie są wielkie litery, w mm. Wszystkie warstwy podążają za tym i zostają wyrównane. - **{{ui:nameTag.layers}}:** jeden wiersz na warstwę, od góry w dół. Każdy wiersz ma kolor (kliknij kolorowy kwadrat), to, o ile warstwa jest szersza od liter, jej wysokość oraz {{ui:nameTag.noHoles}}, co wypełnia otwory w literach takich jak O i A. {{ui:nameTag.corners}} ustawia, jak szersza warstwa obchodzi narożniki liter: {{ui:nameTag.corner.round}}, {{ui:nameTag.corner.bevel}} albo {{ui:nameTag.corner.miter}}. Najwyższy wiersz to same litery. **+** dodaje warstwę na dole, **–** usuwa dolną warstwę. Plakietka ma od dwóch do sześciu warstw. -- **{{ui:nameTag.keyring}}:** daje dolnej warstwie prosty występ z zaokrąglonym końcem i otworem na kółko do kluczy. Występ rośnie razem z otworem. Otwór 3 mm, domyślny, daje występ szeroki na 6,5 mm, wystający na 6,75 mm, z brzegiem otworu 2 mm od krawędzi dolnej warstwy. Wybierz {{ui:nameTag.keyringDiameter}} i {{ui:nameTag.keyringSide}}: {{ui:nameTag.side.left}}, {{ui:nameTag.side.right}} albo {{ui:nameTag.side.top}}. Otwór przechodzi przez każdą warstwę, której dotyka, a występ przesuwa się, gdy zmieniasz napis, wielkość liter albo czcionkę. {{ui:nameTag.keyringAlong}} przesuwa uszko w górę lub w dół wzdłuż jego boku (u góry: w lewo lub w prawo), aż do miejsca, w którym opuściłoby bok; 0 to środek. Przydaje się, gdy środek boku trafia na lukę, na przykład obok litery J: przesuń uszko tam, gdzie litera wystaje. +- **{{ui:nameTag.keyring}}:** daje dolnej warstwie prosty występ z zaokrąglonym końcem i otworem na kółko do kluczy. Występ rośnie razem z otworem. Otwór 3 mm, domyślny, daje występ szeroki na 6,5 mm, wystający na 6,75 mm, z brzegiem otworu 2 mm od krawędzi dolnej warstwy. Wybierz {{ui:nameTag.keyringDiameter}} i {{ui:nameTag.keyringSide}}: {{ui:nameTag.side.left}}, {{ui:nameTag.side.right}} albo {{ui:nameTag.side.top}}. {{ui:nameTag.side.free}} zdejmuje otwór z plakietki i stawia obok niej osobny {{ui:nameTag.keyringTab}} w kolorze i wysokości dolnej warstwy: zwykły kształt, który przesuwasz i obracasz uchwytami tam, gdzie plakietka go potrzebuje. Gdy stoi na miejscu, {{ui:nameTag.keyringTabFix}} w jego panelu robi z niego część najbliższej plakietki, dokładnie tam, gdzie jest: otwór przechodzi przez każdą warstwę, do której sięga, uszko dołącza do dolnej warstwy, a oba trzymają się tego miejsca przy literach, gdy zmieniasz napis albo rozmiar. {{ui:nameTag.side.free}} wyodrębnia uszko z powrotem tam, gdzie było, żeby znów je przesunąć. Otwór przechodzi przez każdą warstwę, której dotyka, a występ przesuwa się, gdy zmieniasz napis, wielkość liter albo czcionkę. {{ui:nameTag.keyringAlong}} przesuwa uszko w górę lub w dół wzdłuż jego boku (u góry: w lewo lub w prawo), aż do miejsca, w którym opuściłoby bok; 0 to środek. Przydaje się, gdy środek boku trafia na lukę, na przykład obok litery J: przesuń uszko tam, gdzie litera wystaje. - **{{ui:nameTag.letterEdge}}:** zaokrągla albo fazuje górną krawędź liter na najwyższej warstwie, tak jak wykańcza się wydrukowaną plakietkę: {{ui:nameTag.edge.none}}, {{ui:nameTag.edge.round}} albo {{ui:nameTag.edge.chamfer}}, z {{ui:nameTag.letterEdgeSize}} (na początek 0,4 mm, najwyżej tyle, ile wysokość warstwy). Działa dla każdej czcionki i słowa. Krawędź jest częścią siatki liter, więc narzędzie krawędzi bierze taki tekst jako siatkę, co przy tak drobnym tekście jest ciężkie. Wybierz krawędź tutaj. Każdą zmianę widać od razu. Plakietka jest zestawem: porusza się jako całość, a każda warstwa zostaje osobną bryłą we własnym kolorze, tak jak slicer potrzebuje ich do druku wielokolorowego. Aby zaokrąglić albo ściąć krawędzie jednej warstwy, kliknij {{ui:group.editBundle}} i wybierz warstwę, zobacz [Łamanie krawędzi i drążenie brył](chapter:edges-and-hollowing). @@ -117,7 +119,7 @@ Karta {{ui:iconTag.title}} na górze ustawień zawiera: - **{{ui:iconTag.replace}}:** kładzie na plakietkę ikonę z innego pliku (SVG, PNG albo JPG). Warstwy i szerokość zostają bez zmian. - **{{ui:iconTag.iconWidth}}:** jak szeroka jest ikona na górze, w mm. Wszystkie warstwy podążają za tym i zostają wyrównane. - **{{ui:nameTag.layers}}:** wiersze jak przy plakietce z imieniem: kolor, o ile szersza, {{ui:nameTag.corners}}, wysokość i {{ui:nameTag.noHoles}}, **+** i **–**, od dwóch do sześciu warstw. Najwyższy wiersz to sama ikona. -- **{{ui:nameTag.keyring}}:** jak przy plakietce z imieniem: otwór na kółko do kluczy przez każdą warstwę, z występem z zaokrąglonym końcem na dolnej warstwie, poza ikoną. {{ui:nameTag.keyringDiameter}} i {{ui:nameTag.keyringSide}} wybierają jego rozmiar i miejsce. Występ jest robiony pod kontur ikony, więc przy bardzo poszarpanej ikonie sprawdź, gdzie styka się z płytką. {{ui:nameTag.keyringAlong}} przesuwa uszko wzdłuż jego boku, tak jak na plakietce z imieniem. +- **{{ui:nameTag.keyring}}:** jak przy plakietce z imieniem: otwór na kółko do kluczy przez każdą warstwę, z występem z zaokrąglonym końcem na dolnej warstwie, poza ikoną. {{ui:nameTag.keyringDiameter}} i {{ui:nameTag.keyringSide}} wybierają jego rozmiar i miejsce, a {{ui:nameTag.side.free}} daje osobne uszko, jak przy plakietce z imieniem. Występ jest robiony pod kontur ikony, więc przy bardzo poszarpanej ikonie sprawdź, gdzie styka się z płytką. {{ui:nameTag.keyringAlong}} przesuwa uszko wzdłuż jego boku, tak jak na plakietce z imieniem. - **{{ui:iconTag.count}}:** ile plakietek chcesz, od 1 do 100. {{ui:iconTag.fill}} wylicza to z płyty drukarki wybranej w ustawieniach, dla małych logo cała płyta. Przycisk poniżej je tworzy, co 5 mm, ułożone na środku płyty. Pierwsza to sama plakietka. SVG potrzebuje zamkniętych konturów. Rysunek z samych otwartych linii nie może stać się plakietką. Bryła ze szkicu, której wypełnieniem jest linia, zachowuje to: ikoną jest powierzchnia tej linii. diff --git a/docs/guide/pl/09-threads-and-mechanics.md b/docs/guide/pl/09-threads-and-mechanics.md index a37c1e40..a7a2dafa 100644 --- a/docs/guide/pl/09-threads-and-mechanics.md +++ b/docs/guide/pl/09-threads-and-mechanics.md @@ -75,7 +75,7 @@ Narzędzie krawędzi bierze gwint jako jego dokładną bryłę. Możesz sfazowa ## Koła zębate -{{ui:shape.gear}} występuje jako {{ui:gear.spur}}, {{ui:gear.helical}}, {{ui:gear.herringbone}} i {{ui:gear.bevel}}, a także jako {{ui:gear.internal}} i {{ui:gear.rack}} (niżej). Nowe koła mają w {{ui:prop.gearProfile}} ustawiony zarys {{ui:gear.profileInvolute}}: zęby z bokami ewolwentowymi, jakich używają generatory kół i technika. Takie zęby czysto toczą się po sobie. Ustawiasz liczbę {{ui:prop.teeth}} i {{ui:prop.gearModule}}, a rozmiar wynika z tego: średnica zewnętrzna to moduł × (zęby + 2), a średnica podziałowa moduł × zęby. Nowe koła zaczynają od modułu 2. Dwa koła zazębiają się, gdy mają ten sam moduł i ten sam {{ui:prop.gearPressureAngle}} (zwykle 20°), a ich środki stoją w odległości (zęby + zęby) × moduł / 2. Zaznacz oba koła, a panel właściwości poda tę odległość osi i to, jak daleko od siebie są teraz środki. Jeśli ząb trafia wtedy na ząb zamiast na wrąb, obróć jedno z kół o pół zęba, czyli o 180° podzielone przez liczbę jego zębów. {{ui:prop.gearBacklash}} zabiera trochę z zębów, żeby wydrukowana para się nie zakleszczała. Wartość dotyczy pary, a każde koło bierze połowę. Dobrym początkiem jest 0,2 mm, a 0 daje dokładne koło. Poniżej koła zasadniczego bok biegnie prosto w dół do dna i nie jest podcięty, jak zrobiłoby to narzędzie. To pasuje do druku, ale bardzo mały zębnik poniżej około 17 zębów może lekko trzeć u podstawy. +{{ui:shape.gear}} występuje jako {{ui:gear.spur}}, {{ui:gear.helical}}, {{ui:gear.herringbone}} i {{ui:gear.bevel}}, a także jako {{ui:gear.internal}} i {{ui:gear.rack}} (niżej). Nowe koła mają w {{ui:prop.gearProfile}} ustawiony zarys {{ui:gear.profileInvolute}}: zęby z bokami ewolwentowymi, jakich używają generatory kół i technika. Takie zęby czysto toczą się po sobie. Ustawiasz liczbę {{ui:prop.teeth}} (od 6 do 150) i {{ui:prop.gearModule}}, a rozmiar wynika z tego: średnica zewnętrzna to moduł × (zęby + 2), a średnica podziałowa moduł × zęby. Nowe koła zaczynają od modułu 2. Dwa koła zazębiają się, gdy mają ten sam moduł i ten sam {{ui:prop.gearPressureAngle}} (zwykle 20°), a ich środki stoją w odległości (zęby + zęby) × moduł / 2. Zaznacz oba koła, a panel właściwości poda tę odległość osi i to, jak daleko od siebie są teraz środki. Jeśli koła mają zostać tam, gdzie są, poda też moduł, przy którym zazębiałyby się w tym miejscu, a {{ui:inspector.gearPairFitApply}} nadaje obu kołom ten moduł jednym krokiem. Każde zachowuje swoje zęby, wysokość i otwór środkowy. Jeśli ząb trafia wtedy na ząb zamiast na wrąb, obróć jedno z kół o pół zęba, czyli o 180° podzielone przez liczbę jego zębów. {{ui:prop.gearBacklash}} zabiera trochę z zębów, żeby wydrukowana para się nie zakleszczała. Wartość dotyczy pary, a każde koło bierze połowę. Dobrym początkiem jest 0,2 mm, a 0 daje dokładne koło. Poniżej koła zasadniczego bok biegnie prosto w dół do dna i nie jest podcięty, jak zrobiłoby to narzędzie. To pasuje do druku, ale bardzo mały zębnik poniżej około 17 zębów może lekko trzeć u podstawy. Koło o zębach skośnych dodaje {{ui:prop.helixAngle}}. Przy zębach ewolwentowych to prawdziwy kąt pochylenia linii zęba na kole podziałowym: dwa koła o zębach skośnych zazębiają się, gdy mają ten sam moduł i ten sam kąt, jedno dodatni, a drugie ujemny. {{ui:gear.herringbone}} to dwie skośne połówki skręcające w przeciwne strony: zęby biegną w jedną stronę do połowy wysokości, a potem z powrotem, jak strzałka. Przy druku 3D ma to dwie zalety: koło samo centruje się na wale i nie ma siły osiowej, bo siły obu połówek się znoszą. Koło o zębach skośnych pcha natomiast w bok, wzdłuż swojej osi. {{ui:prop.helixAngle}} i {{ui:prop.helixQuality}} ustawiasz jak dla koła o zębach skośnych, a kąt dotyczy każdej połówki. Dwa koła daszkowe zazębiają się, gdy mają ten sam moduł i ten sam kąt z przeciwnym znakiem, jedno dodatni, a drugie ujemny. Na środku nie ma rowka, jak na frezowanych kołach daszkowych: obie połówki przechodzą w siebie bez stopnia. Narzędzie krawędzi i eksport STEP biorą koło daszkowe jako siatkę trójkątów, a nie jako dokładną bryłę. @@ -166,6 +166,6 @@ Zmień otwór łezkowy w otwór i zgrupuj go z częścią. Jego długość biegn Łeb śruby często nie powinien wystawać. {{ui:shape.counterbore}} wycina okrągłą kieszeń pod śrubę z łbem walcowym z gniazdem (DIN 912), a {{ui:shape.countersink}} stożek pod śrubę z łbem stożkowym (DIN 7991). Oba stoją końcem na łeb do góry: {{ui:prop.screwHoleHead}} to średnica kieszeni albo stożka, {{ui:prop.screwHoleShaft}} to otwór poniżej, a {{ui:prop.screwHoleLength}} to cała długość. Na pogłębieniu walcowym ustawiasz {{ui:prop.screwHoleHeadDepth}}, a na stożkowym {{ui:prop.screwHoleAngle}} (90° pasuje do śrub z łbem stożkowym). Wartości domyślne pasują do śruby M3. -{{ui:shape.doubleCountersink}} to otwór sfazowany z obu stron, do płytki, która ma ładnie wyglądać z przodu i z tyłu: stożek na każdym końcu otwiera się do średnicy {{ui:prop.screwHoleHead}}, z {{ui:prop.screwHoleShaft}} pomiędzy nimi. {{ui:prop.screwHoleAngle}} i {{ui:prop.screwHoleLength}} ustawiasz jak wcześniej. Jeśli otwór jest za krótki na dwa pełne stożki, spotykają się one na środku pod tym kątem, a trzpień zostaje szerszy, niż ustawiłeś: łeb 10 mm, trzpień 6 mm, 90° i długość 2 mm dają dwa stożki od 10 do 8 mm. Jako otwór przebija się go przez część jak inne. +{{ui:shape.doubleCountersink}} to otwór sfazowany z obu stron, do płytki, która ma ładnie wyglądać z przodu i z tyłu. Nie ma osobnej pozycji w bibliotece kształtów: weź {{ui:shape.countersink}} i włącz w jego właściwościach {{ui:prop.screwHoleBothSides}} (bryły, które już są podwójnym pogłębieniem stożkowym, pokazują ten przełącznik włączony): stożek na każdym końcu otwiera się do średnicy {{ui:prop.screwHoleHead}}, z {{ui:prop.screwHoleShaft}} pomiędzy nimi. {{ui:prop.screwHoleAngle}} i {{ui:prop.screwHoleLength}} ustawiasz jak wcześniej. Jeśli otwór jest za krótki na dwa pełne stożki, spotykają się one na środku pod tym kątem, a trzpień zostaje szerszy, niż ustawiłeś: łeb 10 mm, trzpień 6 mm, 90° i długość 2 mm dają dwa stożki od 10 do 8 mm. Jako otwór przebija się go przez część jak inne. Zmień kształt w otwór i zgrupuj go z częścią. Niech jego górny koniec wystaje trochę ponad powierzchnię, na której ma siedzieć łeb, żeby kieszeń otwierała się czysto. Do gniazda na nakrętkę sześciokątną użyj otworu z kształtu {{ui:shape.polygon}} o sześciu bokach. diff --git a/docs/guide/pl/10-measuring-and-notes.md b/docs/guide/pl/10-measuring-and-notes.md index c35e5f22..07e2c7bf 100644 --- a/docs/guide/pl/10-measuring-and-notes.md +++ b/docs/guide/pl/10-measuring-and-notes.md @@ -11,9 +11,9 @@ Narzędzie Zmierz jest na dolnym końcu paska kamery przy lewej krawędzi ({{ui: ![Narzędzie Zmierz z przyciskami: dodaj pomiar, przesuń punkty pomiaru, usuń pomiar, całe krawędzie, usuń wszystkie pomiary.](shot:tape-menu) -1. **{{ui:camera.addMeasurement}}:** kliknij jeden punkt, przeciągnij do następnego i kliknij go. Odległość zostanie opisana. +1. **{{ui:camera.addMeasurement}}:** kliknij jeden punkt, przeciągnij do następnego i kliknij go. Odległość zostanie opisana. Na przeciwległej krawędzi albo ścianie drugi punkt przyciąga się pod kątem prostym do pierwszego, gdy wskaźnik się zbliży, albo w dowolnym miejscu tej krawędzi lub ściany, gdy trzymasz [[Shift]]. Wzdłuż tej samej ściany albo na płaszczyźnie roboczej [[Shift]] utrzymuje pomiar prosto wzdłuż głównej osi. 2. **{{ui:camera.moveMeasurement}}:** chwyć punkty i przesuń je, a liczba podąży za nimi. -3. **{{ui:camera.deleteMeasurement}}:** potem kliknij pomiar, aby go usunąć. +3. **{{ui:camera.deleteMeasurement}}:** potem kliknij pomiar, aby go usunąć. Gdy aktywne jest **{{ui:camera.addMeasurement}}**, kliknięcie punktu albo linii pomiaru z wciśniętym [[Shift]] albo [[Ctrl]] ([[Cmd]] na Macu) od razu je usuwa, bez przełączania trybu. 4. **{{ui:camera.tapeWholeEdges}}:** kliknięcie krawędzi mierzy ją w całości, na przykład obwód okręgu. Gdy to jest wyłączone, kliknięcie stawia zamiast tego punkt na krawędzi, a drugi punkt idzie w dowolne miejsce, więc możesz zmierzyć średnicę albo dowolną inną odległość. [[Alt]] odwraca ten przełącznik na jedno kliknięcie. Na okręgu punkt naprzeciwko pierwszego przyciąga się, gdy wskaźnik się do niego zbliży, a punkty leżą na prawdziwym okręgu, więc średnica wychodzi dokładnie. 5. **{{ui:camera.deleteAllMeasurements}}:** usuwa naraz wszystkie pomiary. Ponieważ tego nie da się cofnąć, layerling najpierw pyta. Gdy nie ma pomiarów, nie ma czego robić. 6. **{{ui:camera.tapeMarkMiddle}}:** pod liczbą każdego pomiaru jest mały przycisk z celownikiem. Stawia on [punkt odniesienia](#punkty-odniesienia) w środku pomiaru: po kliknięciu okrągłej krawędzi, takiej jak brzeg otworu, w środku tego okręgu (także na zaimportowanej siatce, gdzie nic innego nie oznacza środka otworu), a dla średnicy albo dowolnego prostego pomiaru w połowie jego długości. Przeciągany kształt przyciąga się wtedy do punktu swoim środkiem. Punkt, który już istnieje, nie powstaje drugi raz. Narzędzie Zmierz przyciąga się do punktu odniesienia jak do narożnika, więc możesz mierzyć od środka okręgu albo od środka linii: zaznacz go, a potem kliknij punkt. @@ -22,7 +22,7 @@ Narzędzie Zmierz jest na dolnym końcu paska kamery przy lewej krawędzi ({{ui: ## Linijka -{{ui:shape.ruler}} bierzesz z biblioteki kształtów. To wyłącznie narzędzie pomiarowe: nie pojawia się w żadnym eksporcie i nie można jej ani grupować, ani ciąć. Dla każdej bryły, która dotyka linijki albo na nią nachodzi, pokazuje wymiar jako unoszącą się liczbę wprost w widoku. Tę liczbę możesz zmienić na miejscu, a bryła za nią podąży. Unoszący się znak plus tworzy kopię mierzonego kształtu. +{{ui:shape.ruler}} bierzesz z biblioteki kształtów. To wyłącznie narzędzie pomiarowe: nie pojawia się w żadnym eksporcie i nie można jej ani grupować, ani ciąć. Dla każdej bryły, która dotyka linijki albo na nią nachodzi, pokazuje wymiar jako unoszącą się liczbę wprost w widoku. Tę liczbę możesz zmienić na miejscu, a bryła za nią podąży. Unoszący się znak plus tworzy kopię mierzonego kształtu. Jej podziałka jest w milimetrach. Po przełączeniu jednostki na cale (przełącznik w prawym dolnym rogu) jest w calach, z kreską co jedną szesnastą cala i ponumerowanymi pełnymi calami. ## Kątownik @@ -72,7 +72,7 @@ Notatki zapisują się w projekcie, nie pojawiają się w żadnym eksporcie i mo Punkt odniesienia to sam znak w przestrzeni, jak kreska ołówkiem albo punkt trasowania w warsztacie: nie należy do żadnej bryły, nigdy nie jest drukowany, a inne rzeczy się do niego przyciągają. Kliknij bryłę prawym przyciskiem i wybierz {{ui:contextMenu.markCenter}}, {{ui:contextMenu.markCorners}} albo {{ui:contextMenu.markMidpoints}}: punkty pojawią się na górnej ścianie bryły (całego zaznaczenia, jeśli zaznaczyłeś kilka). -- Przeciągnij punkt, aby go przesunąć, albo kliknij go, aby zobaczyć jego współrzędne i wpisać nowe. Są w ustawionej jednostce. Każdą kartę można odsunąć za tytuł, jeśli coś zasłania, osobno: pozostałe zostają na miejscu, a dwukrotne kliknięcie tytułu odkłada ją z powrotem. Karta dotknięta ostatnio stoi przed pozostałymi. **Usuń wszystkie** w karcie albo w menu prawego przycisku usuwa naraz wszystkie punkty. {{ui:common.delete}} usuwa punkt. +- Przeciągnij punkt, aby go przesunąć, albo kliknij go, aby zobaczyć jego współrzędne i wpisać nowe. Są w ustawionej jednostce. Każdą kartę można odsunąć za tytuł, jeśli coś zasłania, osobno: pozostałe zostają na miejscu, a dwukrotne kliknięcie tytułu odkłada ją z powrotem. Karta dotknięta ostatnio stoi przed pozostałymi. **Usuń wszystkie** w karcie albo **Usuń wszystkie punkty odniesienia** w menu prawego przycisku (na bryle albo na pustym miejscu widoku 3D) usuwa naraz wszystkie punkty. {{ui:common.delete}} usuwa punkt. - Narzędzie Zmierz też potrafi postawić punkt: {{ui:camera.tapeMarkMiddle}}, przycisk z celownikiem pod pomiarem, stawia go w jego środku, na przykład w środku okrągłego otworu. Mierzy też od punktu: przyciąga się do punktów odniesienia jak do narożników. - Gdy przeciągasz kształt, jego krawędzie i środek przyciągają się do punktu, tak jak do innych kształtów ({{ui:workspace.objectSnap}}). Kątownik też przyciąga się do punktów. - Punkty zapisują się w projekcie, nie pojawiają się w żadnym eksporcie i są pokazywane albo ukrywane razem z notatkami przez {{ui:visibility.notes}}. diff --git a/docs/guide/pl/11-printing.md b/docs/guide/pl/11-printing.md index c4ac6e5f..a5894d48 100644 --- a/docs/guide/pl/11-printing.md +++ b/docs/guide/pl/11-printing.md @@ -25,6 +25,8 @@ Bryła, która wystaje poza krawędź stołu, zostaje oznaczona. Komunikat mówi Ostrzeżenie nie przeszkadza w dalszej pracy. To podpowiedź, żebyś nie dowiedział się dopiero w slicerze, że część jest za duża. Za dużą część często da się podzielić: przetnij ją na dwie przez {{ui:editor.tool.split}} i wydrukuj obie połowy osobno. +Jeśli celowo odkładasz części obok płyty, kliknij mały krzyżyk w komunikacie. Ostrzeżenie zniknie wtedy dla dokładnie tych brył. Gdy któraś z nich znów się zmieści, a potem ją wysuniesz, albo gdy wystanie inna bryła, komunikat wróci. Ukryte bryły nigdy się nie liczą, więc ukrycie odłożonych części też działa. + ## Właściwe ułożenie części To, jak część leży na stole, decyduje o jej wytrzymałości i wyglądzie. Pomagają dwa narzędzia z sekcji {{ui:editor.group.arrange}}: diff --git a/docs/guide/pl/12-files-and-saving.md b/docs/guide/pl/12-files-and-saving.md index 9b9d5f11..4bf955c2 100644 --- a/docs/guide/pl/12-files-and-saving.md +++ b/docs/guide/pl/12-files-and-saving.md @@ -11,6 +11,17 @@ Jeśli wracasz na stronę startową z projektu, w którym nic nie ma, layerling Ma to swoją wadę: kto wyczyści pamięć przeglądarki albo przesiądzie się na inny komputer, traci projekty. **Dlatego ważną pracę zapisuj w kopii zapasowej do pliku.** +## Foldery na projekty + +Przy kilkudziesięciu projektach jedna lista nie wystarcza. Na stronie startowej {{ui:shared.newFolder}} tworzy folder na projekty z tej przeglądarki, a kliknięcie folderu go otwiera. Foldery mogą zawierać foldery. + +- **Do folderu:** przeciągnij projekt na folder albo wybierz {{ui:shared.moveTo}} w menu projektu, które pokazuje wszystkie foldery. Nowy projekt, a także plik otwarty albo zaimportowany, gdy folder jest otwarty, trafia do tego folderu. +- **Z powrotem:** pierwszy kafelek w folderze, `..`, oraz wiersz pod {{ui:dashboard.projects}} prowadzą z powrotem. Na nie też możesz upuścić projekt. Folder przeciągnięty na inny folder trafia do jego wnętrza. +- **Zmiana nazwy i usuwanie** są w menu folderu. Usunięcie folderu nie usuwa żadnego projektu: jego zawartość przenosi się poziom wyżej. +- **Wyszukiwanie** przeszukuje wszystkie foldery. Znaleziony projekt pokazuje swój folder, a kliknięcie go otwiera ten folder. + +{{ui:dashboard.backupAll}} zachowuje foldery: projekty leżą w pliku kopii w swoich folderach, a przywrócenie kopii umieszcza je tam z powrotem. Foldery tej przeglądarki są niezależne od folderów na serwerze. Do pliku trafiają też obrazki kart, więc wracają od razu po przywróceniu. + ## Kopie zapasowe i przekazywanie Na stronie startowej każdy projekt ma menu z opcjami zmiany nazwy, duplikowania i usuwania. Przyciskiem {{ui:dashboard.backupAll}} pakujesz wszystkie projekty do jednego pliku. {{ui:dashboard.restoreBackup}}, obok niego w komunikacie o projektach przechowywanych w przeglądarce (jest tam też na nowym komputerze bez projektów), przywraca je, także w innej przeglądarce albo na innym komputerze. {{ui:dashboard.importGeometry}} przyjmuje ten sam plik. {{ui:myShapes.title}} z tej przeglądarki wędrują w tym samym pliku, w folderze `Custom shapes`, zobacz [Kształty](chapter:shapes). Jeśli przywracasz kopię do przeglądarki, która ma już niektóre z tych projektów, nie są one dodawane drugi raz, a komunikat mówi, ile ich już było. Miniatury kart też trafiają do pliku, więc po przywróceniu od razu wracają. diff --git a/docs/guide/pl/13-shortcuts.md b/docs/guide/pl/13-shortcuts.md index fa856b91..90d36e93 100644 --- a/docs/guide/pl/13-shortcuts.md +++ b/docs/guide/pl/13-shortcuts.md @@ -5,7 +5,7 @@ summary: Wszystkie klawisze w jednym miejscu, pobrane prosto z programu, więc l Skróty działają, dopóki płaszczyzna robocza jest aktywna. Gdy piszesz w polu, nie przeszkadzają. Na Macu [[Cmd]] działa wszędzie tam, gdzie wymieniony jest [[Ctrl]]. -W edytorze {{ui:editor.keyboardShortcuts}} w sekcji {{ui:editor.group.help}} otwiera tę samą listę jako okno. Przycisk drukarki w oknie ({{ui:shortcuts.print}}) drukuje samą listę, czarno na białym i dużą czcionką; okno drukowania przeglądarki pozwala też zapisać ją jako PDF. +W edytorze {{ui:editor.keyboardShortcuts}} w sekcji {{ui:editor.group.help}} otwiera tę samą listę jako okno. Przycisk drukarki w oknie ({{ui:shortcuts.print}}) drukuje samą listę, czarno na białym, całą na jednej stronie arkusza A4 albo Letter w trzech kolumnach, żeby mieć ją pod ręką jako ściągę. Okno drukowania przeglądarki pozwala też zapisać ją jako PDF. ![Okno skrótów klawiszowych w edytorze.](shot:shortcuts) diff --git a/docs/guide/pl/15-offline-and-install.md b/docs/guide/pl/15-offline-and-install.md index 383f97fb..08b9b628 100644 --- a/docs/guide/pl/15-offline-and-install.md +++ b/docs/guide/pl/15-offline-and-install.md @@ -16,6 +16,8 @@ Jeśli Twoja przeglądarka to potrafi, na stronie startowej pojawia się wskazó Wskazówkę na stronie startowej zamkniesz przyciskiem {{ui:installHint.dismiss}}. Ponowne uruchomienie zainstalowanej aplikacji w Chrome albo Edge przenosi na wierzch otwarte okno, zamiast otwierać kolejne. +Na komputerze zainstalowany layerling w Chrome albo Edge rejestruje się też jako program do plików `.lyl`: dwuklik na projekcie w menedżerze plików otwiera go w layerling, a [[Ctrl]]+[[S]] zapisuje z powrotem do tego pliku. Na Androidzie to nie działa, bo przeglądarka nie oferuje tam powiązania plików dla zainstalowanych aplikacji internetowych. Otwórz projekt przyciskiem {{ui:dashboard.importGeometry}} na stronie startowej. + ## Aktualizacje Gdy jest nowsza wersja, layerling pokazuje to na stronie startowej. Przez {{ui:dashboard.updateBannerLink}} przeczytasz, co się zmieniło. Numer wersji jest w prawym dolnym rogu. Po przeładowaniu strony masz nową wersję. diff --git a/docs/guide/pl/17-tablet-and-touch.md b/docs/guide/pl/17-tablet-and-touch.md index b58b0620..30e78395 100644 --- a/docs/guide/pl/17-tablet-and-touch.md +++ b/docs/guide/pl/17-tablet-and-touch.md @@ -24,6 +24,8 @@ layerling działa w przeglądarce tabletu oraz jako aplikacja z jego ekranu pocz Bez klawisza Shift {{ui:contextMenu.selectMultiple}} w menu długiego przytrzymania robi to, co na komputerze Shift+klik. Dopóki jest włączone, informuje o tym komunikat, a każde stuknięcie bryły dodaje ją do zaznaczenia albo ją z niego usuwa. Stuknięcie pustego miejsca albo [[Esc]] na klawiaturze kończy ten tryb i zostawia zaznaczenie bez zmian. Palec na pustym miejscu w tym czasie nadal obraca widok. Potem {{ui:editor.tool.group}}, {{ui:editor.tool.align}} albo przesunięcie działają na wszystkie wybrane bryły. +To samo menu ma {{ui:contextMenu.carry}}, czyli klawisz [[C]] dla ekranu dotykowego. Zaznaczenie podąża wtedy za palcem po ścianach innych brył, a stuknięcie odkłada je na ścianę, którą stukniesz, także skośną. Wystarczy pierwsze stuknięcie. Tę pozycję menu znajdziesz też, szukając „odłóż” albo „cruise” (wyszukiwanie poleceń, [[Ctrl]]+[[K]] na klawiaturze). + ## Obracanie i przybliżanie widoku Jeden palec na pustym miejscu obraca widok, dwa palce go przybliżają i przesuwają. Palec, który zaczyna ruch na bryle, działa na bryłę, a nie na widok. Jeśli wolisz, żeby obracał widok, włącz {{ui:camera.touchRotate}} na pasku kamery: jeden palec obraca wtedy widok zamiast zaznaczać, niezależnie od tego, gdzie zaczyna. Ten przełącznik pojawia się tylko na urządzeniu z ekranem dotykowym.